رباعیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
در دعوی لاف معنی از من بگریخت خوش آنکه ز مدعی رهزن بگریخت هر جا ز در خانه درآمد دعوی معنی به شتاب از ره روزن بگریخت
شمارهٔ ۱۳۲
شد فصل بهار و گشتم از غصه هلاک دارم جگری کباب و چشمی نمناک گلها همه سر ز خاک بیرون کردند الا گل من که سر فرو برد به خاک
شمارهٔ ۱۳۳
حیران شده ام که میل جان با تن چیست واندر گل تیره این دل روشن چیست عمری ست که با هزار من هستی من من می گویم ولی ندانم من …
شمارهٔ ۱۳۴
عالم همه با حوادث آفات است منفی ست که وهم می کند اثبات است هر چیز که رنگ و بوی هستی دارد یا فعل حق است یا صفت یا ذات است
شمارهٔ ۱۳۵
دانی چه کسم ز ناکسان ناکس تر وز جمله خسیسان به خسیسی خس تر در راه طلب که واپسان بسیارند هستم ز همه مرحله ها واپس تر
شمارهٔ ۱۳۶
بحری ست کف جود شه کوه وقار هرگز نفتد به غیر گوهر به کنار موجش به عراق چون گهر کرد نثار جامی به هرات ازان گهر چیده هزار
شمارهٔ ۱۳۷
شه چون مه چارده شب آمد ز سفر بر فتح هری یافت دم صبح ظفر وین طرفه که سال و ماه این فتح شود روشن چو تأمل کنی از شهر صفر
شمارهٔ ۱۳۸
هر چند که در دل غم هجران افکند جان پرتو حسن به جانب آن افکند حسن را چو فزون نمود یک نقطه دگر از خون جگر قطره به دامان اف…
شمارهٔ ۱۳۹
آنها که در آفاق به هم پیوستند آخر ز میانه پای رفتن بستند افسوس که حاسدان نادان پی نام بر وضع دگر به جایشان بنشستند
شمارهٔ ۱۴۰
زین پیش رهی بود ز بغداد نیاز موصل به حریم وصل آن کعبه راز داریم ز شاه همدان چشم که باز ایمن شود از حرامی آن راه دراز