پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات

از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب

۰
دسته‌بندی
۱۵۴
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱۳۱

در دعوی لاف معنی از من بگریخت خوش آنکه ز مدعی رهزن بگریخت هر جا ز در خانه درآمد دعوی معنی به شتاب از ره روزن بگریخت

۱۳۱

شمارهٔ ۱۳۲

شد فصل بهار و گشتم از غصه هلاک دارم جگری کباب و چشمی نمناک گلها همه سر ز خاک بیرون کردند الا گل من که سر فرو برد به خاک

۱۳۲

شمارهٔ ۱۳۳

حیران شده ام که میل جان با تن چیست واندر گل تیره این دل روشن چیست عمری ست که با هزار من هستی من من می گویم ولی ندانم من …

۱۳۳

شمارهٔ ۱۳۴

عالم همه با حوادث آفات است منفی ست که وهم می کند اثبات است هر چیز که رنگ و بوی هستی دارد یا فعل حق است یا صفت یا ذات است

۱۳۴

شمارهٔ ۱۳۵

دانی چه کسم ز ناکسان ناکس تر وز جمله خسیسان به خسیسی خس تر در راه طلب که واپسان بسیارند هستم ز همه مرحله ها واپس تر

۱۳۵

شمارهٔ ۱۳۶

بحری ست کف جود شه کوه وقار هرگز نفتد به غیر گوهر به کنار موجش به عراق چون گهر کرد نثار جامی به هرات ازان گهر چیده هزار

۱۳۶

شمارهٔ ۱۳۷

شه چون مه چارده شب آمد ز سفر بر فتح هری یافت دم صبح ظفر وین طرفه که سال و ماه این فتح شود روشن چو تأمل کنی از شهر صفر

۱۳۷

شمارهٔ ۱۳۸

هر چند که در دل غم هجران افکند جان پرتو حسن به جانب آن افکند حسن را چو فزون نمود یک نقطه دگر از خون جگر قطره به دامان اف…

۱۳۸

شمارهٔ ۱۳۹

آنها که در آفاق به هم پیوستند آخر ز میانه پای رفتن بستند افسوس که حاسدان نادان پی نام بر وضع دگر به جایشان بنشستند

۱۳۹

شمارهٔ ۱۴۰

زین پیش رهی بود ز بغداد نیاز موصل به حریم وصل آن کعبه راز داریم ز شاه همدان چشم که باز ایمن شود از حرامی آن راه دراز

۱۴۰
۱۴/۱۶