رباعیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
یارب دلم از بتان سرکش برهان وز خط خوش و عارض مهوش برهان یعنی که جمال خویش بیرون ز همه بنمای و مرا ازین کشاکش برهان
شمارهٔ ۱۰۲
رخ بنمایی که ماه گردون است این لب بگشایی که لعل میگون است این سر تا قدمت ز یکدگر خوب تر است سبحان الله چه شکل موزون است …
شمارهٔ ۱۰۳
آمد سحری به خوابم آن قره عین تابان ز دو زلف او دو رخ کالقمرین می ریخت ز دیده اشک و می گفت به ناز جامی چونی علی مقاسات ال…
شمارهٔ ۱۰۴
آن را که زمین کشد درون چون قارون نی موسیش آورد برون نی هارون فاسد شده را ز روزگار وارون لایمکن ان یصلحه العطارون
شمارهٔ ۱۰۵
تاریخ جهان که قصه خرد و کلان درج است در آن چه شهریاران چه یلان در هر ورقش بخوان که فی عام کذا قد مات فلان و فلان و فلان
شمارهٔ ۱۰۶
خواهی به بهار گیر خواهی به خزان کس نیست به جز چنار صباغ رزان آری دستش به عادت رنگرزان گه سبز و گهی زرد ازان ست ازان
شمارهٔ ۱۰۷
گل نیست ز تو به سرخرویی افزون لیکن آمد با تو به دعوی بیرون زین جرم صبا ز شاخش آویخت نگون با چهره دویدش از نگونساری خون
شمارهٔ ۱۰۸
هر فصل گلی کز اثر چرخ برین آید ز زمین گلی برون پرده نشین آیم به سر خاک تو شاید با گل همراه برون آمده باشی ز زمین
شمارهٔ ۱۰۹
ای صفوت روح اعظم آیینه تو وی ظلمت خاک آدم آیینه تو روی دگر است در هر آیینه تو را ای هژده هزار عالم آیینه تو
شمارهٔ ۱۱۰
ای حسن بتان ماه سیما از تو وی جانب شان میل دل ما از تو خون شد دل ما ز دست ایشان یا رب زیشان نالیم یا ز خود یا از تو