رباعیات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
در راه دلم ز عشق تو صد دام است امید من سوخته دل بس خام است آن را که تویی یار چه بی یار کسیست وانرا که تویی دوست چه دشمن …
شمارهٔ ۱۲
سوز دل من ز بهر بار غم تست اشک چشمم بهر نثار غم تست این جان که ز دست او بجان آمده ام زان می دارم که یادگار غم تست
شمارهٔ ۱۳
ای دیده دل ریش جگر خورده تست وین جان بجان آمده آزرده تست این قصه درد من ز دشمن باری پوشیده همی دار که هم کرده تست
شمارهٔ ۱۴
با دلبر خود بکام دل گشتم جفت بر شاخ طرب گل مرادم بشکفت دی آمد و لطف کرد و بنواخت مرا میگفت چنین کنم چنان کرد که گفت
شمارهٔ ۱۵
گر شرم همی از آن و این باید داشت پس عیب کسان زیر زمین باید داشت ور آینه وار نیک و بد بنمائی چون آینه روی آهنین باید داشت
شمارهٔ ۱۶
دلبر که ز من روی بعمدا بنهفت میگوید دوش چشم من بیتو نخفت من بنده آنم که چنان خواهد کرد من چاکر آنم که چنین داند گفت
شمارهٔ ۱۷
هر چند که شد گرمی بازار تو سست هرگز نشدم بمهر در کار تو سست این کین تو چون سرین سیمین تو سخت وی عهد تو همچو بند شلوار تو…
شمارهٔ ۱۸
دل قصد وصال دلکشی کرد و برفت خود را بفدای مهوشی کرد و برفت چون نوبت روز ناخوشی پیش آمد جانم زمیانه شبخوشی کرد و برفت
شمارهٔ ۱۹
باسبلت سبز یارب آن لب چه لبست یاقوت شکر طعم زمرد سلبست بر روی منست چشمه آب روان گرد لب او سبزه دمید این عجبست
شمارهٔ ۲۰
لعل تو ازان زمرد آورد نبات تا باید از افعی دو زلف تو نجات برگرد لب تو سبلت سبز تو هست چون جامه خضر بر لب آب حیات