مقطعات

از مجموعه اشعار جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۵۳

شعر

فهرست اشعار

یک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین کان را بصد قصیده نشاید جواب کرد معنی روشن وی و الفاظ عذب وی آنکرده با سخن که بسنگ آفتاب ک…

ای بزرگی که ز شیرین سخنت عقل از جام نکت می نوشید بهتر از مدح تو کس ننویسد خوشتر از لفظ تو کس ننیوشید چاکر از دوری درگاه …

ای کریمی که همای نظرت بر ولی تو همایون آمد از پی شرم سخای تو حباب چون عرق بر رخ جیحون آمد قبه هفتم با رفعت خویش پیش قدر …

شعر مخدوم من جمال الدین که چو گل بردم سحر گه بود آنکه از ضبط یک دقیقه آن عقل و ادراک نیک گمره بود لفظ و معنیش چونگل دورو…

هجو میگوئی ای مجیرک هان تا ترا زین هجا بجان چه رسد در صفاهان زبان نهادی باش تا سرت را ازین زبان چه رسد چند گوئی که در دق…

ایخسروی که هر که کند بندگی تو هم تاج بخش گردد و هم تاجور شود هر دم ببندگی تو این خیمه کبود چون خر گه ایستاده و بسته کمر …

تا کی غم خان و مان و فرزند چند انده نان و جامه تا چند چندانکه درین جهانی ای شیخ بر خویش گری و بر جهان خند

خوان میفکند کنون مسلمانان آن خواجه که سگ بر او شرف آرد خوانی که ز خون آدمی باشد افطار بدان کسی روا دارد؟ خود کس نرود و گ…

زاول که نفس ناطقه را از شعاع عقل ایزد به لطف خویش و به رحمت بیافرید پستان خویش در دهن شاعران نهاد تا هر کسی به قدر فصاحت…

صائم الدهر اسبکی دارم که بده روز روزه نگشاید روز چون یوز خسته میخسبد شب چو سگ پاس درهمی پاید در رکوعست سال و مه لیکن گه …

۵/۱۶