شمارهٔ ۴۹ - کیفر مجیرالدین بیلقانی در هجای اصفهان
از جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار - مقطعات
زاول که نفس ناطقه را از شعاع عقل
ایزد به لطف خویش و به رحمت بیافرید
پستان خویش در دهن شاعران نهاد
تا هر کسی به قدر فصاحت همی مکید
وز بهر اینکه دیرتر آمد مجیردین
شیرش نمانده بود پس اندر دهانْش رید
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...