مقطعات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - شیشه آب
قدری می صاف کهنی خواسته بودم زانکسکه اگر راست بگویم نه کسی بود امروز فرستاد یکی شیشه آبم چونانکه بهر قطره او در مگسی بود…
شمارهٔ ۳۲ - قاروره بیمار
پارهمی بخواستم ز نجیب زان می ناب کز زبیب برند روز دیگر غلامَکش آورد پارهمی که از نجیب برند شیشه خرد بود و آبی زرد گنده…
شمارهٔ ۳۳ - آب بجای می
ای بزرگی که پایه قدرت اولش غایت کمال بود آفتاب سعادتت آن نیست کش پس استوار زوال بود زین تحیت پس از دعا و ثنا غرض بنده یک…
شمارهٔ ۳۴ - اشتیاق
بخدائی که چنبر گردون حلقه میم ملک او آمد برسولی که مصحف و تنزیل بدل پاک او فرو آمد که اگر بی شما مرا در چشم هیچ نیکوئیی …
شمارهٔ ۳۵ - ذم زاد بوم
چند گوئی مرا که مذمومست هر که او ذم زاد بوم کند آنکه از اصفهان بود محروم چون تواند که ذم روم کند؟
شمارهٔ ۳۶ - طالع
نه بکوشش درست روزی خلق یا بجد و بجهد دادستند از تکاپوی رزق نفزاید ورچه هر کس دران فتادستند مانده بی برگ و بار سرو و چنار…
شمارهٔ ۳۷ - تکیه بدنیا
کسی کودل درین محنت سرابست تو چونان دان که او رائی ندارد ترا زین خاکدان گردی نخیزد؟ که او در غدر همتائی ندارد مکن تکیه بر…
شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیا
آدمی زینجا نخواهد برد هیچ گر سکندر گردد و قارون شود در جهان دیدی که چون آمد نخست همچنان کامد چنان بیرون شود
شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عید
ای لقای تو عید اهل کرم عید اضحی ترا همایون باد گوش این چرخ از مناقب تو چون صدف پر ز دُرّ مکنون باد رایت قدر تو چو همت تو…
شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهان
ای که همای کرم طبع تو عالم در سایه پر پرورد بهر نثار قدمت آفتاب در دل کان گوهر و زر پرورد مردمک دیده شرعی ازان عقلت در د…