رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی نه ماه زمین نه آفتاب فلکی تو آدمیی و دیگران آدمیند نی نی تو که خط سبز داری ملکی

کردیم بسی جام لبالب خالی تا بو که نهیم لب بر آن لب حالی ترسنده از آن شدم که ناگاه ز جان بی وصل لبت کنیم قالب خالی

لیلی لیلی ز دست دل واویلی من دوست یکی دارم و دشمن خیلی من جان به غم عشق تو درباخته‌ام آخر ز چه سوی ما نداری میلی

تا کرد دلم به عشق رویت میلی در دیده نشست از خیالت خیلی گویند که صبر کن ز رویش مجنون گفتا که نفس چون بزنم بی لیلی

تا دید جمال تو به چشمم لیلی از دیده روانست به هر سیلی مجنون تواَم ز جانت ای سرو روان فریاد که سوی ما نداری میلی

روزی ز دری گذشتم اندر خیلی مجنون دیدم که می‌زدی واویلی گفتم که چنین واله و شیدات که کرد فریاد برآورد که لیلی لیلی

مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی آخر ز چه نیستت به سویم میلی لیلی به زبان حال گفتا مجنون در دیده ما شد از خیالت خیلی

رنجور غم عشق تواَم تا دانی من درد تو دارم و تواَم درمانی گفتم به طبیب اگر بدانی حالم بی شک به علاج درد ما درمانی

دادم به تو دل من ز سر نادانی شبهای سر زلف توأم تا دانی دارم ز سر زلف تو ای دوست به دست اسباب پریشانی و سرگردانی

چون لاله نزار خون جگر تا دانی تا چند به ما دست جفا افشانی بردی دلم از دست و بدادی بر باد ای جان و جهان این همه از نادانی

۳۴/۳۶