رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

افتاده مرا دیده به یاری نازک دل بسته به روی گلعذاری نازک ای دل که کشی بار نگاری نازک یک روی جهان دشمن و کاری نازک

در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ رفت از رخ گل ز شرم اندام تو رنگ اندام تو چون آب حیاتست و دلت در سینه سیمین تو پیداست چو سن…

گفتم که چو ابرویت که دیده‌ست هلال گفتا که چنین در شب عیدست هلال گفتم دو هلال در مهی بس عجبست گفتا به دو هفته مه بعیدست ه…

پا بسته ابروت شدم همچو هلال در دیده نشد هنوز آن حسن و جمال تا چند به نوک غمزه خونم ریزی ای دوست که کرد خون ما بر تو حلال

گل گفت به خنده صبحدم با بلبل تا کی بود از تو در جهان این غلغل من می‌روم و بار سفر می‌بندم بیچاره مکن تو خوی با صحبت گل

از عکس رخ تو گل و گلزار خجل از رنگ لب لعل تو گلنار خجل از پیش قد و قامت تو سرو سهی یکباره نگویم که دو صد باره خجل

در صبح رخ دوست نیاز آرد دل در طاق دو ابروش نماز آرد دل بنوازدم از دولت وصلش شبکی زین بیش بگوی تا نیازارد دل

با غصّه روزگار می‌ساز ای دل پوشیده ز یار عشق می‌باز ای دل گر خلق نصیحتی کنندت زنهار از دوست به هیچکس مپرداز ای دل

تا کی به غم زمانه سازیم ای دل در بوته غم چو زر گدازیم ای دل چون نیست میسّرت وصالش شبکی تا چند ز دور عشق بازیم ای دل

هرچند که تو دشمن جانی ای دل در جان من خسته روانی ای دل اندیشه چنین بکن که خود را و مرا از دست فراق وارهانی ای دل

۱۹/۳۶