رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش زنهار که بیش از این مکن آزارش بر دلشده رحم کن تو ای دوست چو نیست جز لطف تو ای دوست کسی غ…

ای دل تو به درد یار هجران می‌کش زهر آب ز جام نامرادی می‌چش تا همچو خردمند چرا گوشه فقر بر خود نگرفتی که نشینی دلخَوش

گل کیست به نزد عارض چون سمنش گر لاف زند برون کنم از چمنش گر پیش لبش غنچه دهن بگشاید چون باد بیایم و بدرّم دهنش

گر لایق خدمتم ندانی بر خویش تا من سر خویش گیرم و کشور خویش یا همچو همای بر من افکن پر خویش تا بندگیت کنم به جان و سر خوی…

ای دیده بختم شده گریان چون شمع وی رشته جانم شده سوزان چون شمع از آتش دل خون جگر می‌بینی بر روم روان به سان باران چون شمع

من سوخته در فراق یارم چون شمع با درد دل و گریه زارم چون شمع از آتش غم که در دلم می‌سوزد خوناب ز دیده چند بارم چون شمع

زردم ز فراق روی دلدار چو شمع تا کی بودم دیده خونبار چو شمع تو خفته و من خراب و گریان همه شب تا صبح به بالین تو بیدار چو …

بر روی دلم نشسته بین گرد فراق جانم به لب آمده‌ست از درد فراق چون لشکر هجر تو چنین خونریزست بیچاره دلم نیست هم‌آورد فراق

از دل نالم یا ز فلک یا ز فراق یا آنکه شدم ز صبر و از طاقت طاق جانم به لب آمد از جفای گردون وز صحبت دوستان با شَید و نفاق

ای لاله روی نوبهاری نازک گل را نبود چون تو عذاری نازک تا دست و نگارست نیفتاده بود در دست کسی چون تو نگاری نازک

۱۸/۳۶