رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

دل بی تو چرا جهان ببیند آخر یا بر تو چرا کسی گزیند آخر یا آنکه همیشه راست چون سرو سهی بر خاک ره دوست نشیند آخر

بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر بر حال من خسته دل انداز نظر در بحر غمت غریق گشتم جانا بر ساحل ذوقی ز منت نیست خبر

رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر نقل لب تو نبات و نقل تو شکر قند و شکر و نبات فرع لب تست حقّا که تو خود قندی و اصل تو شکر

آن باد بهار بین که برخاست دگر وز نو چمن جهان بیاراست دگر اندر چمن گل چو نظر می‌کردم در چهره او چو نور پیداست دگر

آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر قدش به چمن ببین چه زیباست دگر از شرم قدش نشسته بد سرو به خاک بر عذر قدمهای تو برخاست دگر

سرگشته و شوریده دل ماست دگر چون زلف تو بر رخ [تو] شیداست دگر آن قامت زیبای نگارست به باغ یا سرو چمن بود که برخاست دگر

دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر زلف سیهت مایه سوداست مگر خطّی که به گرد ماه رویت پیوست گر شک نکنم دود دل ماست مگر

از دام سر زلف شکاری کم گیر وز نقش جهان دست نگاری کم گیر در باغ رخت چو بلبلان بسیارند وز عشق گلی بلبل زاری کم گیر

از آتش دل چو شمع در سوز و گداز هستم من بیچاره به شبهای دراز سرگشته روزگار یاری شده‌ام یارب به کرم کار من خسته بساز

ای دل بنشین و با غم یار بساز چون گل بشُدَت ز دست با خار بساز دل گفت از این بیش نمی‌یارم ساخت گفتم چه کنی برو بناچار بساز

۱۶/۳۶