غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۲۱
وقت رسید کان صنم حاجت ما روا کند با من خسته دل بگو تا به کی این جفا کند درد دل حزین من رفت برون ز حد مگر حال من غریب را …
شمارهٔ ۶۲۲
تا چند با دل من مسکین جفا کند آن بی وفا نگار به ترک وفا کند هست او طبیب این دل محزون ناتوان واجب کند که درد دلم را دوا ک…
شمارهٔ ۶۲۳
باشد که درد ما به تفقّد دوا کند کام دل ضعیف ز وصلش روا کند آن سرو ناز رسته که در بوستان ماست باشد که از کرم نظری سوی ما …
شمارهٔ ۶۲۴
با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند از چه رو آخر صبا با زلف او بازی کند سرو را کی میرسد دعوی بالا با قدت پیش بالای تو میرا…
شمارهٔ ۶۲۵
عاقبت درد من خسته سرایت بکند از فراق تو بسی با تو شکایت بکند آنچه دیدم ز جفای فلک و جور رقیب بخت شوریدهٔ من با تو حکایت …
شمارهٔ ۶۲۶
سرو قدّت سایه تا بر ما فکند شور و غوغا در وجود ما فکند بر جهان دل دیده را بگشود باز تا نظر بر آن قد و بالا فکند هیچ مید…
شمارهٔ ۶۲۷
دل ستد از دستم و در پا فکند آتش عشقش به دل ما فکند بانگ ز عشّاق برآمد تمام زلف ز رخسار چو بالا فکند زلف پریشان تو باز آن…
شمارهٔ ۶۲۸
سایه سرو بلندش گر به ما میافکند جان کنم ایثارش اما او کجا میافکند آن بت دلجوی را بین کز دو زلف کافرش حلقهای در گردن ب…
شمارهٔ ۶۲۹
از چه رو لعل تو درمان دل ما نکند چون دلم غیر رخت میل به هر جا نکند چه کنم با دل سرگشتهٔ بی آرامم کز جهان غیر لبت هیچ تمن…
شمارهٔ ۶۳۰
کس به امید وفا ترک دل و دین نکند جز تو سنبل به گل روی تو پرچین نکند هیچ شب نیست که از خون جگر روی مرا دل غم دیدهام از د…