غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۴۱
با قامت تو سرو به بستان چه میکند گل با رخت بگو به گلستان چه میکند چون بر گل رخ تو چو من عندلیب نیست در مدح روی خوب تو …
شمارهٔ ۶۴۲
جادوی چشمان شوخت چارهسازی میکند حاجب کنج دهانت حقّهبازی میکند خوش نسیمی میوزد از بوی زلفت صبحدم زآنکه باد صبح با زل…
شمارهٔ ۶۴۳
تا به چند آن غمزه از من دلربایی میکند میرود با جای دیگر آشنایی میکند روشنایی چشم من باشد روا باشد که یار شمع رویش جای…
شمارهٔ ۶۴۴
درد مرا طبیب مداوا نمیکند با من ز روی لطف مدارا نمیکند دردیست در دلم که علاجش به دست اوست وآن سنگ دل دواش مهیا نمیکن…
شمارهٔ ۶۴۵
با من خسته دلبرم غیر جفا نمیکند کام دل حزین من دوست روا نمیکند چونکه دلم به درد او هست حزین و مبتلا درد مرا ز لب چرا د…
شمارهٔ ۶۴۶
بیشتر خلق جهان در پی جاه و درمند ز وفا دور و جفاجوی و نه اهل کرمند روزگاریست پُر آشوب که از خلق جهان حذر اولیست که یاران…
شمارهٔ ۶۴۷
بی تو چشمم جهان نمیبیند گل وصلت دلم نمیچیند جز سر زلف دلکشت صنما جای دیگر دمی نمیشیند گرچه هستت به جای من دگری دل من …
شمارهٔ ۶۴۸
بی رخت دیده کی جهان بیند یا به جای تو غیر بگزیند دل من شد به خار هجر تو ریش گل ز باغ وصال کی چیند چونکه با زلف و خالت ان…
شمارهٔ ۶۴۹
دل را نسیم زلف معنبر دوا بود تا دوست را عنان عنایت کجا بود من زهر شربت شب هجران چشیدهام شهد لبت به جام رقیبان چرا بود م…
شمارهٔ ۶۵۰
یاری که همه میل دلش سوی وفا بود برگشت و جفا کرد و ندانم که چرا بود بر حال من دلشدهٔ زار نبخشود این نیز هم از طالع شوریده…