غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱۱
هیچکس در نزد آن در که درش باز نکردند وآن کسان کز در انصاف بگردند نه مردند حال و احوال جهان هیچ نیرزد بر دانا جز نکویی که…
شمارهٔ ۶۱۲
بسا دلی که به زلف تو پای در بندند گر از تو باز ستانند با که پیوندند دلم ببردی و خون جگر خوری تا کی مکن مکن که چنین جور ا…
شمارهٔ ۶۱۳
مرا با درد عشقت آفریدند میان عاشقان ما را گزیدند دل و جان در سر کار تو کردیم جهانی قصهٔ دردم شنیدند بسی گشتند در بستان ف…
شمارهٔ ۶۱۴
چون تو چشم مرحمت بر حال ما خواهی فکند بیش از این جور و جفا از تو نمیدارم پسند ور مرا از آتش هجران بخواهی سوختن خاک راهت…
شمارهٔ ۶۱۵
دلم در شست زلفت گشت پابند شده در بند زلفت نیک خرسند من دلخسته در هجرانت گویم جفا بر عاشق دلداده تا چند گره بگشای از زلف …
شمارهٔ ۶۱۶
پیش او گر همه جانند به جانان نرسند گر همه مایهٔ دردند به درمان نرسند همه سرها به غم عشق تو سرگردانند شد یقینم که ز وصل ت…
شمارهٔ ۶۱۷
مرا ز دوستی دوست دشمنان بیشند اگرچه دوست نباشند دشمن خویشند تو شاه عالمیانی و من گدای درت شهان ز حال گدایان خود بیندیشند…
شمارهٔ ۶۱۸
خالیست بر آن لبان دلبند همچون مگسی نشسته بر قند چندان به کرشمه شیوهها کرد تا کرد دلم به زلف پابند از ما بربود صبر و آرا…
شمارهٔ ۶۱۹
دلبر چه کرد با من مسکین مستمند دل را ببرد از من و در پای غم فکند تا پای بند شد دل من در دو زلف دوست سودا گرفته است و نگی…
شمارهٔ ۶۲۰
لشکر عشق تو چون غوغا کند آتشی در جان ما پیدا کند دیده را بر هم نمییارم زدن تا خیالت در دو چشمم جا کند در ره عشقت چو خاک…