غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱۱
عاقبت این درد دل را هم شبی درمان رسد واین سر سرگشته‌ام از وصل با سامان رسد از رخش گرچه بعیدم هم به عیدم هست امید کز برای…
شمارهٔ ۵۱۲
ای خوش آن دم که مرا جان بر جانانه رسد مرغ روحم ز قفس بر در کاشانه رسد آشنایان غمت تشنه بر آب وصلند جرعه‌ای ده که مبادا ک…
شمارهٔ ۵۱۳
آخر این دردم به درمان کی رسد نوبت دیدار جانان کی رسد این دل سرگشتهٔ سودا زده از وصال او به سامان کی رسد آدم آشفته دل در …
شمارهٔ ۵۱۴
گل رفت حالی از چمن تا خود به بستان کی رسد وز شوق رویش ناله و زاری به دستان کی رسد گفتم به باد صبحدم بشتاب در رفتن ولی اف…
شمارهٔ ۵۱۵
دردمندی چه شود گر به دوایی برسد بی نوایی ز وصالت به نوایی برسد تا به کی روی بتابی ز من بی سر و پا آخر از دور مرا نیز دعا…
شمارهٔ ۵۱۶
بوی مهرت به مشام من شیدا نرسد گنج وصل تو به هر بی سر و بی پا نرسد حاکمی گر بکشی بنده و گر بنوازی منع در مصلحت شاه گدا را…
شمارهٔ ۵۱۷
مژده‌ای دادم صبا ای دل که جانان می‌رسد درد دوری را بده تسکین که درمان می‌رسد باد نوروزی پیامی می‌دهد سوی چمن کان گل خوشب…
شمارهٔ ۵۱۸
فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد دست امید من به وصالت نمی‌رسد همچون سکندر ار به جهان در طلب دَوَم جز حسرتم ز آب زلالت نمی‌رس…
شمارهٔ ۵۱۹
فریاد کاین طبیب به دردم نمی‌رسد دستم به دور وصل تو هر دم نمی‌رسد مجروح شد دلم به سر نیش اشتیاق مشکل که از وصال تو مرهم ن…
شمارهٔ ۵۲۰
دردم ز وصل دوست به درمان نمی‌رسد واین تیره روز هجر به پایان نمی‌رسد جانم به لب رسید ز دست جفای خلق واین طرفه تر که شرح ب…