غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۰۱
ز مهر روی خوب تو دلم دل برنمیگیرد بجز سودای زلف تو مرا در سر نمیگیرد بیا جانا به بر گیرم که طاقت طاق شد ما را که دل ج…
شمارهٔ ۵۰۲
او کی از روی عنایت به جهان پردازد یا شبی وصل رخش کار غریبی سازد در گمانم ز کماندار دو ابروش که او چون کمانم بکشد باز و چ…
شمارهٔ ۵۰۳
در فراق رخ یارم رگ جان میسوزد بی تکلّف ز غمش جمله جهان میسوزد خواستم شرح غم عشق تو دادن لیکن زآتش دل نتوانم که زبان می…
شمارهٔ ۵۰۴
خوشا مُشکی که از زلف تو ریزد خوشا بادا که از کوی تو خیزد رخت را در چمن گر گل ببیند ز شرم روی تو در دم بریزد ز چشم شوخت آ…
شمارهٔ ۵۰۵
پیش روی تو دلم از سر جان برخیزد جان چه باشد ز سرِ هر دو جهان برخیزد عاشق سوخته گر بر سر خاکش گذری از لحد نعره زنان رقص ک…
شمارهٔ ۵۰۶
این دیدهٔ نم دیده بی روی تو خون ریزد طوفان ز غم عشقت هر لحظه برانگیزد هر باد که برخیزد در صبحدم از کویش مهر رخ آن مه را …
شمارهٔ ۵۰۷
آن غمزه فتّانت از خواب چو برخیزد دانم که ز هر گوشه صد فتنه برانگیزد بر خاک درش دایم چون معتکفیم از جان آخر ز چه رو جانان…
شمارهٔ ۵۰۸
سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد هزار فتنه ز دور زمانه برخیزد اگر تو سرو گل اندام در کنار آیی هزار نالهٔ شوق از کرانه برخیز…
شمارهٔ ۵۰۹
درد مرا مگر ز طبیبم دوا رسد فریاد خستگان بلا هم خدا رسد آن جور و خواریی که تو کردی به جان من گر برکشم ز سینه خروشی مرا ر…
شمارهٔ ۵۱۰
حال زارم گوییا روزی بر جانان رسد یا طبیب دل به غور درد بی درمان رسد گر ز حال زار من دلدار من آگه شود هم به فریاد من مسکی…