غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را باد به گوش او رسان حال دل رمیده را از من دلرمیده گو ای بتِ دلستان من بارِ فراقِ ت…
شمارهٔ ۲۲
ای رخت آیینهٔ لطف خدا زلف تو دلبند و لعلت دلگشا پادشاه ملک حسنی از کرم رحمتی کن بر گدا ای پادشا از وجود خویشتن بیگانهام…
شمارهٔ ۲۳
گفتم آن ترک جفا جو نکند هیچ وفا نکند با دل سرگشتهٔ ما غیر جفا چون همه کار جهان، بنده به کامش خواهد از چه رو مینکند کام …
شمارهٔ ۲۴
این جهانِ بیوفا با کس نکردهست او وفا درد از او بسیار باشد زو نمیآید دوا هر درختی کاو کشد سر بر فلک از بار و برگ هم بر…
شمارهٔ ۲۵
دلبرا تا کی زنی بر جان ما تیغ جفا؟ بگذر از این رسم جانا! مگذر از راه وفا ترک چشمِ مستِ ما چندم جفا بر جان کند؟ من بلا ت…
شمارهٔ ۲۶
همیشه میل نگارم بود به سوی جفا نه مهر در دل سنگین او بود نه وفا نه میل خاطر یاران نه شرم در دیده ترحّمی نه در آن دل بود …
شمارهٔ ۲۷
ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما یک نظر بر ما فکند و دل ببرد از دست ما گفتم از چنگش برون آرم دل گمگشته را لیک شَستِ زلف…
شمارهٔ ۲۸
ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما چونست حال آن صنم گلعذار ما باشد عنایتش به سوی خستگان هجر یا دارد او فراغتی از روزگار ما ب…
شمارهٔ ۲۹
بشکست چشم مست تو جانا خمار ما بربود زلف شَست تو از دل قرار ما از آه بی دلان که برآرند صبحدم آشفته گشت زلف تو چون روزگار …
شمارهٔ ۳۰
در باغ، گل نماند و برفت از دیار ما خوش بود هفتهای دو سه، گل در کنار ما هرچند گل به حسن بسی لاف میزند کی دارد او طراوت …