غزلیات
از مجموعه اشعار حیدر شیرازی در دیوان مونس الارواح
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - و له ایضا
من عاشق آن سنگدلِ تنگدهانم دلبستهٔ آن پستهٔ شیرین فلانم خواهم که برش بَرْ بَرِ چون سیم بسایم خواهم که لبش بر لب شیرین …
شمارهٔ ۳۲ - و له ایضا
با زلف چو شامش نفس باد صبا چیست با چین گره بر گرهش مشک خطا چیست ای یار مخالف شده! در موسم نوروز عشاق جگرسوخته را برگ و ن…
شمارهٔ ۳۳ - جواب
ای آنکه ندانی که وفاداری با ما چیست از مهر من آموز که آیین وفا چیست چون لشکر زنگ آمد و بگرفت ختن را چین شکن زلف تو در بن…
شمارهٔ ۳۴ - و له ایضا
تا دست دلم دامن دلدار گرفتهست جان در نظر یار وفادار گرفتهست ترسم که جهان جمله به یکبار بسوزد کآتش ز دلم در در و دیوار …
شمارهٔ ۳۵ - در فراق
درمان دل خسته ندانم ز که جویم یا حال پریشانی خاطر به که گویم خود با که توان گفت که در آتش هجران خوناب دل و دیده چه آورد …
شمارهٔ ۳۶ - و له ایضا
ای دل! به جهان معتکف کوی فلان باش در بندگی حضرت او بسته میان باش تا نور رخ آن مه بی مهر ببینی ای چشم ستم دیده! همیشه نگر…
شمارهٔ ۳۷ - و له ایضا
بر چهرهٔ او هر که زمانی نگران شد مانند من از مهر رخش بیدل و جان شد یارم به در مسجد نو بر لب جویی آمد چو گل تازه و چون س…
شمارهٔ ۳۸ - بهاریات
ساقی! بده آن باده که هنگام بهارست صحن چمن از سنبل و گل چون رخ یارست نرگس که بود بر کف او ساغر زرین چون نرگس مخمور تو در …
شمارهٔ ۳۹ - و له ایضا
به طرّهٔ طیرهٔ مشکی، به چهره غیرت ماه کهای، چهای، چه کسی؟ لا اله الا الله تو نور چشم منی زآن سبب که در شب و روز ندیده …
شمارهٔ ۴۰ - و له ایضا
بتم چو ساغر یاقوت ناب میگیرد گل از حرارت می در گلاب میگیرد از آن نفس که بدیدم به خواب چشم خوشت گمان مبر که مرا بیتو خ…