غزلیات
از مجموعه اشعار حیدر شیرازی در دیوان مونس الارواح
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - و له ایضا
دوش، آغوش و بر و بوس و کناری داشتم تا به هنگام سحر در بر نگاری داشتم اختیارم باده خوردن بود و آغوش و کنار از برای آنکه د…
شمارهٔ ۱۲ - و له ایضا - مثنوی
چو خورشید رخشنده رخ برفروخت دل آسمان را به آتش بسوخت خرد گفت: رو پیش سلطان عهد که بالای گردون کشیده ست مهد که او گوهر بح…
شمارهٔ ۱۳ - فی مدح سلطان حسین شیرازی
روز نوروز و هوای چمن و فصل بهار خوش بود جام می و بوی گل و روی نگار از گل و نسترن و یاسمن و سرو و سمن باغ پرنقش و نگارست،…
شمارهٔ ۱۴ - غزل
ای سَمَن‌عارِضِ مَه‌پیکرِ شیرین‌گفتار وی زده دایره بر گرد گل از مشک تتار نرگس مست تو در باغ ارم باده‌فروش سنبل پست تو بر…
شمارهٔ ۱۵ - و له ایضا
پرتو روی تو از روی صفا می‌بینم مردم چشم تو در عین حیا می‌بینم در لبت می‌نگرم، جوهر جان می‌یابم در رخت می‌نگرم، صنع خدا م…
شمارهٔ ۱۶ - و له ایضا
ترک سرمست تو خون دل ما می‌ریزد بی‌گنه خون دل خسته چرا می‌ریزد مردم دیدهٔ دریا دل گوهر پاشم هرچه دارد همه در پای شما می‌ر…
شمارهٔ ۱۷ - و له ایضا
آب کز دیده روان شد ببرد بنیادم آتش عشق تو چون خاک دهد بر بادم دیده خون ریز که چون مردم دریایی چشم بهر دردانه به دریای مح…
شمارهٔ ۱۸ - و له ایضا
تا دل خسته به دست سر زلفت دادم کمر بندگی ات بسته ام و آزادم آخر ای ماه پری‌چهره به فریادم رس کز هوایت ز فلک می‌گذرد فریا…
شمارهٔ ۱۹ - و له ایضا
روز نوروز و می و مطرب و معشوق و بهار مستی و عشرت و آغوش و بر و بوس و کنار سمن و نسترن و یاسمن و سرو چمن سوسن و برگ گل و …
شمارهٔ ۲۰ - و له ایضا
در چنان صورت مطبوع عجب می مانم بیم آن است که بوسی ز لبش بستانم مست برخیزم و در باغ ارم بر لب جوی چون گل و سرو روان پیش خ…