غزلیات
از مجموعه اشعار حیدر شیرازی در دیوان مونس الارواح
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱ - وصف دل
بُتِ سَمَنبَرِ سیمینعَذارِ سنگیندل چگونه صبر کند در غمِ تو چندین دل ز عشقِ حُقِهٔ لَعلِ تو میدهد جان، جان به کُفرِ ط…
شمارهٔ ۴۲ - و له ایضا
طریق شب روی- ای دل!- ز دست نگذاری اگر شبی سر زلف بتی به دست آری شدی که لشکر دولت کنی مسخر خویش ولی چه سود که بختت نمی ده…
شمارهٔ ۴۳ - و له ایضا
نگار عهد شکن بی وفای دوران است بیا و دور رخش را ببین که دور آن است خطش چو خضر و دو زلفش بسان ظلمات است ولی لب و دهنش همچ…
شمارهٔ ۴۴ - و له ایضا
بیا که درد مرا از لب تو درمان است ببین که چون سر زلفت دلم پریشان است گرم به باد دهی، ز آتش تو خاک شوم که خاک پای تو خوشت…
شمارهٔ ۴۵ - و له ایضا
بیا که مردمک دیده غرقه در آب است ببین که اشک روانم به رنگ عناب است به یاد یار گل اندام، خار همچو سنان به زیر پهلوی مجروح…
شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا
وجود خاکی من گرچه می دهی بر باد هزار جان عزیزم فدای جان تو باد هوای آتش و آب رخت نگویم ترک گرم چو خاک دهی عمر نازنین بر …
شمارهٔ ۴۷ - و له ایضا
ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است ببین که در طلبت حال مردمان چون است به یاد لعل تو، بی چشم مست میگونت ز جام غم می لعلی ک…
شمارهٔ ۴۸ - و له ایضا
به ناز اگر ز در آن سرو ناز باز آید به صید کردن مرغ دلم چو باز آید به ناز در چمن جان خود کنم جایش اگر به طرف چمن همچو سرو…
شمارهٔ ۴۹ - و له ایضا
به حسرت از قفس سینه مرغ جان برود چو از برابرم آن یار دلستان برود به یکدم از سپر نه سپهر درگذرد دمی که ناوک آه من از کمان…
شمارهٔ ۵۰ - بهاریات
بهار و باده و روی نگار خوش باشد نوای بلبل و بانگ هزار خوش باشد نگار موی میان در کنار، وقت صبوح کنار سبزه، میان بهار خوش …