غزلیات
از مجموعه اشعار حیدر شیرازی در دیوان مونس الارواح
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱ - و له ایضا
خاک شیراز مگر کعبه عالم شد باز که برین خاک نهادند همه روی نیاز باغ فردوس که مرد از هوسش می میرد خوش عروسی است ولی رشک بر…
شمارهٔ ۲۲ - فی البدیهه
بت شکرسخن پستهدهان میگذرد مَهِ خورشیدرخ مویمیان میگذرد خلق شیراز! بدانید و نظر باز کنید کآفت مرد و زن و پیر و جوان م…
شمارهٔ ۲۳ - و له ایضا
جانم از آتش آن لعل شکربار بسوخت دل چو پروانه بر شمع رخ یار بسوخت در بر تنگ شکر خال سیاهش مگسی است یا سپندی است که بر آتش…
شمارهٔ ۲۴ - و له ایضا
تا به شیراز نگارم ز سفر باز آمد راحت روح من خسته جگر باز آمد ناگه آن ماه پری چهره روان از چشمم همچو سیاره شد و همچو قمر …
شمارهٔ ۲۵ - و له ایضا
اَلْمِنَّةُ لِلَّه که در میکده باز است زآن رو که مرا بر در او روی نیاز است خمها همه در جوش و خروشند ز مستی و آن می که د…
شمارهٔ ۲۶ - و له ایضا
امروز که در کوی خرابات الستم از حسرت یاقوت لبت باده پرستم سجاده و تسبیح به یک گوشه نهادم وز کفر سر زلف تو زنار ببستم ترک…
شمارهٔ ۲۷ - و له ایضا
عمری است که در عشق تو بی صبر و قرارم آشفتگیی از شکن زلف تو دارم دین و دل و دنیا همه در کار تو کردم ور جان طلبی، پیش تو ح…
شمارهٔ ۲۸ - و له ایضا
تا کی من دیوانه گرفتار تو باشم در بند سر زلف سیه کار تو باشم از آرزوی قامت رعنای تو میرم در حسرت یاقوت شکربار تو باشم جا…
شمارهٔ ۲۹ - و له ایضا
جانا! دل من چون دهن تنگ تو تنگ است پشتم ز خیال سر زلف تو چو چنگ است پای دلم از بهر تو در بحر محیط است کام دلم از کام تو …
شمارهٔ ۳۰ - فی البدیهه
آمد به در مسجد آدینه نگاری یاقوت لبی، سنگدلی، سیم عذاری شوخی شکری شیوه گری شهره ی شهری سروی سمنی گل بدنی تازه بهاری شکر …