رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
ای ساده سر پیر که پشت تو دوتاست در پوست ز عجز استخوانت پیداست با پیری و ضعف رگ زدنت از پی چیست با آن سر ساده گیسوانت ز ک…
شمارهٔ ۸۲
ای صحن سرائی که بهشتت همتاست آرامگه دلی و جانهات بهاست ارکانت چو خانه خدا باقی باد با خانه خدا که سایه لطف خداست
شمارهٔ ۸۳
امشب که به عزم راه برخواهی خاست گر خواهی راست عمر من خواهی کاست باری به وداع در برم گیر دمی گر عذر دل خسته من خواهی خواس…
شمارهٔ ۸۴
شاها کرمت قیام فرمود و رواست لیکن ز برای نکتهای نازیباست تو عالمی و مرا اگر برخیزی گویند مرا که از تو عالم برخاست
شمارهٔ ۸۵
در پارس به رایگان چو صد شهر تراست از نیم ده منت چرا غیرت خاست ملکی که سلیمان به دعا از حق خواست بی برزنگان بخور که در شر…
شمارهٔ ۸۶
ماهم به هوای باغ جوزا برخاست وز قامت و رو آب گل و سرو بکاست بگشادم خون ز دیده و عقلم گفت مگشای در دیده که مه در جوزاست
شمارهٔ ۸۷
گرچه همه تن به ذکر شکرت گویاست عذرت به چنین زبان نمیآید راست شکر کرمت به لفظ جان باید گفت عذر قدمت ز دیدگان باید خواست
شمارهٔ ۸۸
هندو نسب آن یار که سیفش لقب است ببرید ز پیوند رهی وین عجب است نی نیست عجب بریدن از سیف که او برنده و آبدار و هندو نسب اس…
شمارهٔ ۸۹
عمری که ازو تا به فنا یک وجب است بردیم به هفتاد و سراسر عجب است هر مه ز دگر مهش عجبتر دیدم چه جای حدیث وصل و عشق و طرب ا…
شمارهٔ ۹۰
ای باغ اگر تو خرمی رخت کجاست وان دولت تیز و رونق بخت کجاست گر منزل رستمی پی رخش تو کو ور تختگه جمی جم و تخت کجاست