رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
دل دوش ز سهم تیر آن نرگس مست شد در خم آن زلف چو زنجیر و نشست مژگان تو تیز گشت و با زلفت گفت کآنجا که زرهگر است پیکانگر…
شمارهٔ ۶۲
گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست خود بین مشو و مباش آیینه پرست کاین آینه بس آینه رخ را دیدهست کز زنگ اجل تیره شد و آینه ه…
شمارهٔ ۶۳
در راه تو سر باختهام گام نخست واندر طلبت نگشتم از سختی سست جم جام جهان نما بدین رنج نیافت خضر آب حیات را بدین سعی نجست
شمارهٔ ۶۴
در سایه تو چو یافتم جای نشست اسباب فراغتم به اقبال تو هست یک چیز دگر هست که میباید و نیست کز وی دو سه من شبی سه تن گردد…
شمارهٔ ۶۵
دی ماه تمام من مه نو میجست مه جست ز ناتمامی از پیشش چست گفتم برو ای مه که نماندهست شکی یک ماه نو و روزه سی روز درست
شمارهٔ ۶۶
گفتم که به اندیشه و با رای درست خود را به دراندازم ازین واقعه چست کز مذهب این قوم ملالم بگرفت هر یک زده دست عجز در شاخی …
شمارهٔ ۶۷
ای سخت دل سنگ تو وی عهد تو سست در مهر چه کاهلی و در کینه چه چست دشمن مشو ارچه خود مرا دوست نئی پیمان مشکن اگرچه خود نیست…
شمارهٔ ۶۸
چون عهد شکستنت مرا گشت درست بر دل به ستم سنگ شکیبائی چست گر مهر تو کم شود نگویم با ماست ور جان ببری چو دل نگویم با تست
شمارهٔ ۶۹
آن مهر گسل با دگری زان پیوست تا بگسلد آن رگی که با جان پیوست بر دیده نهم دست چو بر من گذرد تا با دگران نبینمش دست به دست
شمارهٔ ۷۰
در آنکه زدی دست ره امن ببست وز شومی ات ادبار به گردن پیوست دریاب که این سر سبکی آشفتهست زنهار که آن معربدی بدمست است