رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵۵

شعر

فهرست اشعار

آن یار که راحت روان است کجاست شد دور ز چشم من نهان است کجاست جایی نبرم گمان که پرسم خبرش حوراست، ملک، پریست جان است کجاس…

ای دوست ز دست من چه برخواهد خاست یا زین دل مست من چه برخواهد خاست با من منشین و از سر کین برخیز آخر ز نشست من چه برخواهد…

از مایده غمت تنم آباد است وز بند غمت دل از جهان آزاد است این باقی جان که در تنم زنده به تست باقی به غمت باد که باقی باد …

جانا دل من که گنج اسرار خداست مازار که آزردنش آزار خداست در رد و قبول من که نیکم یابد زنهار مکن حکم که آن کار خداست

اشکم نه غم زمانه خونین کرده است رویم نه ز درد بینوائی زرد است شد روز شباب و یار دیرینه ز دست ای دوست غم این غم است و درد…

وصلت که غم جراحت جاوید است دردیست که هر طبیب ازو نومید است داغی‌ست که مرهمش پر سیمرغ است باغی‌ست کش آب از دهن خورشید است

یاری دارم که عبرت ماه و خور است سر تا پایش ز یکدگر خوبتر است من با خرد و علم و هنر عاشق او و او عاشق و رند و جاهل و بی ه…

تا چشم من از نور رخت بیخبر است در نور دل و دیده فراوان اثر است می‌نتوانم به درد چشمت دیدن نادیدن تو ز هر چه دیدم بتر است

در باغ شدی و گل به دست تو در است می بوئی و از نوش لبت بهره‌ور است بر شاخ ندیم خار بودی و اکنون چون با لبت آمیخته شد گلشک…

ماهم چو به دیدن مه نو برخاست وز حقه در رسته پروین آراست با آن گل رخسار چو بر مه خندید پشت کژ ماه نو ز رویش شد راست

۱۰/۵۶