رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۷۱
از بیخوابی در دل شبهای دراز من شمع گدازانم و تو شمع طراز من میسوزم ز هجر با حسرت و درد تو میسازی خلوت با عشرت و ناز
شمارهٔ ۴۷۲
یک دم نشوی با من مسکین دمساز کز حادثه صد در نشود بر من باز یک بوسه ز لعل تو و صد خون جگر یک غمزه ز چشم تو و شهری غماز
شمارهٔ ۴۷۳
برقی بودی که جستی ای مایه ناز پنهان بنمودی رخ چون شمع طراز روشن کردی چشمم و بگشادی راز در من زدی آتش و نهان گشتی باز
شمارهٔ ۴۷۴
تا کی بود این فریب و مکر ای بد ساز تا چند بود این غم و هجران دراز از من همه صبر و صبر و پندار و امید وز تو همه وعده وعده…
شمارهٔ ۴۷۵
چون رشته تنم به تاب هجران مگداز بر دست مپیچ بیش از این رشته ناز سر رشته عهد تو رگ جان من است گر بگسلد این رشته که پیوندد…
شمارهٔ ۴۷۶
چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز در عیش و طرب گرای و کمتر کن ناز بس روز مرا بود بدین شب امید بس شب که مرا بود بدین روی نیا…
شمارهٔ ۴۷۷
نومید بدم ز دیدنت عمر دراز عمری شدم از عشوه تو در تک و تاز چون باد بدان عمر من و عهد تو نیز هم با سر نومیدی خود رفتم باز
شمارهٔ ۴۷۸
شمعم که ز دوری تو ای مایه ناز کارم همه شب گریه و سوز است و گداز کوتاهی عمر خویشتن میخواهم تا باز رهم از غم شبهای دراز
شمارهٔ ۴۷۹
شد جان عطا ز اوج گردون به فراز نادیده عطا عطیت عمر دراز او بد ز جهان عطا ولی دانستم کاین سفله جهان عطای خود خواهد باز
شمارهٔ ۴۸۰
آغاز غم تو ماجرائیست دراز و آهنگ فراق تو نوائیست دراز آن طره کوته تو خوب است ولیک بالای بلند تو بلائیست دراز