رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۹۱
گفتم به تو از ناله درویش بترس وز سوز سحرگاه دل ریش بترس زینها چو نترسی و نداری دل نرم باری ز زوال دولت خویش بترس
شمارهٔ ۴۹۲
درمان چو نجوئیم به دل درد مباش گرم است دلم با تو به دل سرد مباش تا برخوری از جان و جوانی و جمال با عاشق پیر، ناجوانمرد م…
شمارهٔ ۴۹۳
ای تن ز شب دراز دلسوز مباش وی دل ز پی صبح غم اندوز مباش رو همدم شمع گرد و گو صبح مدم شو مونس رود باش و گو روز مباش
شمارهٔ ۴۹۴
گر عاشقی اندهکش هجران میباش با درد در انتظار درمان میباش خون میخور و همچو غنچه در دل میدار جان میده و همچو شمع خند…
شمارهٔ ۴۹۵
یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش جرمی که نرفت حسبةُ لِلّه بخش از باد دروغ آتش خشمت مفروز و آب رخ من به خاک سَلغُر شه بخش
شمارهٔ ۴۹۶
سبحان لله قد و خط و رخسارش وان ابرو و چشم و لب شکر بارش گوئی که به التماس من صورت کرد نقاش قضا به مستطر و پرگارش
شمارهٔ ۴۹۷
سوگند به خاک قامت چالاکش نی نی که به جان نازنین پاکش خوردم که اگر زیارتش دریابم در رخ مالم چو آب حیوان خاکش
شمارهٔ ۴۹۸
دلخستهام از شنیدن احوالش کآورد چو نال آن شکرین لب نالش چون بینم سرو قامتش بر بستر یا لاله رخش زرد شده بر بالش
شمارهٔ ۴۹۹
شمعی که ازوست عیش مِیْ خواران خوش وز سوز وی است وقت بیداران خوش گریان گریان تا به سحرگه میگفت بگذشت مرا روز شب یاران خو…
شمارهٔ ۵۰۰
ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش هنگام فریب عشوه و ناز تو خوش چون عارض گل روی دلافروز تو خوب چون نغمه بلبل دم و آواز تو خوش