شمارهٔ ۴۷۷

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

نومید بدم ز دیدنت عمر دراز

عمری شدم از عشوه تو در تک و تاز

چون باد بدان عمر من و عهد تو نیز

هم با سر نومیدی خود رفتم باز

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۷۶

بعدیشمارهٔ ۴۷۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید