رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵۵

شعر

فهرست اشعار

از خوی بدت که هیچ بهتر نشود آن بیند دل که دیده باور نشود وان از تو نویسم که به صد عمر یکی بر تخته تقدیر مصور نشود

هرگز هوست زین دل مستم نشود شورم ز سر هوس پرستم نشود با عشق تو دستی بزنم روزی چند گر عمر گریزه پا ز دستم نشود

هرگز ز تو میل و آرزویم نشود پیوند تو از هر سر مویم نشود من رفتم و تا خاک نگردد رویم از خاک درت نشان رویم نشود

ریش دل من به هجر تو به نشود در دام به دانه مرغ فربه نشود چون کودک مکتبم زبیم هجرت کالبته دلم مایل شنبه نشود

خون گر ز لقب تاشی‌ات آگاه شود از ننگ تو همچو سایه در چاه شود نبود عجب از غایت کژ رفتن تو گر سایه ز صحبت تو گمراه شود

با هر که دلم به مهر پیوسته شود چون چرخ به کین من کمر بسته شود ور در عمری دست برم سوی گلی خاری گردد و زو دلم خسته شود

حاشا که به بوسه خالت آلوده شود وز هر نظری جمالت آلوده شود هر شب ره دیده را ز خون پاک کنم ترسم قدم خیالت آلوده شود

تا سوسن آزاد زبان در تو کشید خون جگرم چو لاله بر چهره کشید پشتم چو بنفشه لب چو نیلوفر شد تا دیده نرگس گل رخسار تو دید

زان سیم و زری که در دم گاز آید زان دانه که سنگ آسیایش ساید زان کبک که شهباز سرش برباید عاجزترم و دلت نمی‌بخشاید

شبها که دلم بی تو به فریاد آید وز روز وداع تو مرا یاد آید گر راه دهم ز دیده صد دجله خون از خاک سپاهان سوی بغداد آید

۴۳/۵۶