رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۴۱
گر روی تو را چو آینه بتوان دید زو صورت جان هرآینه بتوان دید در آینه عارضت از جان لطیف جان را به نظر معاینه بتوان دید
شمارهٔ ۴۴۲
گردون ز تو هیچ راز مستور ندید بی رای تو خور بر رخ مه نور ندید بر لوح وجود تا قضا راند قلم دیوان وزارت چو تو دستور ندید
شمارهٔ ۴۴۳
در ماتم شمس از شفق خون بچکید مه چهره بکند و زهره گیسو ببرید شب جامه سیه کرد ازین ماتم و صبح برزد نفس سرد و گریبان بدرید
شمارهٔ ۴۴۴
دیدمش خوی از گلِ تَرَش میبارید مشک از دو کمند عنبرش میبارید چون سرو چمن در چمن باغ چمان وز باد شکوفه بر سرش میبارید
شمارهٔ ۴۴۵
از بهر خدا به چشم جانش نگرید کوچک دهن چو جان نهانش نگرید وز لطف میانی که نمیشاید دید دل گوید هر لحظه میانش نگرید
شمارهٔ ۴۴۶
یار از پی کار مشکلم میگرید بر سعی و امید باطلم میگرید دم میدهد او مرا و چون هیزمِ تر میسوزم و بر دود دلم میگرید
شمارهٔ ۴۴۷
شمعی که ز سوز دل حزین میگرید دانسته نشد کز چه چنین میگرید همصحبت آتش است و میریزد آب یا نه که ز هجر انگبین میگرید
شمارهٔ ۴۴۸
تا جان دارم دلم به کویت پوید تا دل باشد به آرزویت جوید وآنگه که شوم خاک ز خوناب دلم هر گل که دمد به رنگ رویت روید
شمارهٔ ۴۴۹
از جور تو دلبر ز دلم نیست خبر وز خوی تو جانان نه ز جان دارم اثر زینسان بود آن جان که تو باشی جانش زینگونه بود دل که تو ب…
شمارهٔ ۴۵۰
از قطره آب رخنه گردد مرمر چون موم شود گوهر سنگ از آذر سیلاب سرشک و آتش سینه من در سنگ دلت نمیکند هیچ اثر