رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد از طالع بد به کام بدخواه بمرد اسباب اجل هیچ نبودش لیکن از حسرت شغل و هوس جاه بمرد
شمارهٔ ۳۳۲
آن دد که چو دمنه در کمینگاه بمرد از هیبت شیر نر چو روباه بمرد زانروی که بدخواه همه نیکان بود در کام اجل به کام بدخواه بم…
شمارهٔ ۳۳۳
دل بین که مرا غم که مهمان آورد وز عشق که بر سرم چه طوفان آورد از آتش پارسی روانسوزتر است این سیل که از راه خراسان آورد
شمارهٔ ۳۳۴
عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد از دیده ز دل سرشک گلگون آورد دل را به کفش ندادم به خوشی تا لاجرمم ز دیده بیرون آورد
شمارهٔ ۳۳۵
تا هست غمت غمی دگر نتوان خورد وز عمر عزیز بی تو بر نتوان خورد چون نیست امید وصل انصاف بده در هجر تو بیش ازین جگر نتوان خ…
شمارهٔ ۳۳۶
نپسندم کایزد به گناهت گیرد نگذارم که آب دیده راهت گیرد لیکن ترسم که آه من نیم شبی در آینه رخ چو ماهت گیرد
شمارهٔ ۳۳۷
گر سرو قد خوشت به بر درگیرد آنهم رسدش که ناز از سر گیرد ور گل ز رخت بوی به گلزار برد بر یاد رخ تو لاله ساغر گیرد
شمارهٔ ۳۳۸
هر شب سپه غم تو راهم گیرد حلق دل تنگ بی گناهم گیرد هیچم غم خود نیست ولی ترسم از آنک در آینه رخ تو آهم گیرد
شمارهٔ ۳۳۹
مگذار که کار دل قراری گیرد یا همنفسی و غمگساری گیرد بی یار چنین فتاده بگذار او را تا بو که بود چون تو یاری گیرد
شمارهٔ ۳۴۰
نه در تو فغان و یاربم میگیرد نه در رخ تو آه شبم میگیرد زان شرم که شب تا به سحر مینالم هر روز نمایم که تبم میگیرد