رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
نه دل ز غمت ذوق جوانی دارد نه برگ نشاط و شادمانی دارد در هجر تو گر یک دو نفس هست مرا می کیست که نام زندگانی دارد
شمارهٔ ۳۱۲
دلدار ز سینه زنگ غم میسِتُرَد نقش غمم از دل حزین میسترد خونی که ز هجر در دل افکند مرا اکنون ز رخم به آستین میسترد
شمارهٔ ۳۱۳
ترسم که به گریه دیده آبم ببرد وین پرده راز عشق بر من بدرد تا آب گذشت زیر که سهل گذشت آوخ که کنون بر سر که میگذرد
شمارهٔ ۳۱۴
چون بر دل موری ز تو ننشیند گرد از چشم بدان چشم تو کی بیند درد ای مردم چشم عالمی زود نه دیر هم چشم بد از چشم تو برچیند در…
شمارهٔ ۳۱۵
تا کی عمرت به خودپرستی گذرد یا در غم نیستی و هستی گذرد آن عمر که مرگ باشد اندر پی او آن به که به خواب یا به مستی گذرد
شمارهٔ ۳۱۶
در عشق تو عمرم به ستم میگذرد روزم همه در محنت و غم میگذرد ایام جمال تو و دور غم من شکر است که با اینهمه هم میگذرد
شمارهٔ ۳۱۷
سودای تو تا در سر من ماوا کرد سرهای سران میل سوی سودا کرد گنجی بودی ز چشم اغیار نهان آوازه عشق من ترا پیدا کرد
شمارهٔ ۳۱۸
گر چاره این تنگدلی باید کرد ما را چو تو ده رنگ دلی باید کرد من نرمتر از موم دلی دارم لیک با سنگدلان سنگدلی باید کرد
شمارهٔ ۳۱۹
عشق تو به شوریده سری فاشم کرد در میکدهها حریف اوباشم کرد کوتاه زبان و خوش سخن بودم لیک خوی تو زبان دراز و قلاشم کرد
شمارهٔ ۳۲۰
محرم بدم و جور تو محرومم کرد حاکم بدم و حکم تو محکومم کرد خارا بدم و هجر تو چون آبم کرد آهن بدم و عشق تو چون مومم کرد