پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۵۵۵
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۳۰۱

گفتی دل دیوانه تو را شیدا کرد؟ نی نی که در آورد مرا از پا درد کاین سوز که از تو در دل و جان من است از کوه برآرد آتش از د…

۳۰۱

شمارهٔ ۳۰۲

چون دست اجل تخته برهان بسترد بس بار مظالم که بدان عالم برد در مدت عمرش که ز بد بود بتر هرگز به ازین نکرد کاری که بمرد

۳۰۲

شمارهٔ ۳۰۳

مرگ تو بر آورد ز ایوانم گرد هجر تو سراسیمه و حیرانم کرد تا زنده بدی غمت به جان می‌خوردم اکنون که گذشتی غم تو جانم خَورد

۳۰۳

شمارهٔ ۳۰۴

گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد روزی دلت آئین جفا بگذارد امروز ز شوخ چشمی و سنگدلیت چشمی که دل از تو داشت خون می‌بارد

۳۰۴

شمارهٔ ۳۰۵

هرگز نکنی میل و دلت نگذارد کاندر عمری دمی دلت یاد آرد زان یار که در دل شب تیره تو را می آرد یاد و خون دل می‌بارد

۳۰۵

شمارهٔ ۳۰۶

آن درد که کوه را خروشان دارد وان سوز که آب بحر جوشان دارد وان بار که پشت چرخ ازو گیرد خم در سینه دلم چگونه پنهان دارد

۳۰۶

شمارهٔ ۳۰۷

زلف تو که خون ریختن آئین دارد کفریست که رونق دوصد دین دارد خاقان به جهان بیش ز یک چینش نیست آن هندوی زلف تست و صد چین دا…

۳۰۷

شمارهٔ ۳۰۸

با خوت که آدمی سرشتی دارد با بوت که صد گل بهشتی دارد با خوبی و نیک عهدی و آزادی با بنده چو بد کنی نه زشتی دارد

۳۰۸

شمارهٔ ۳۰۹

گرچه دلم از جور تو داغی دارد از پشتی صبر خود دماغی دارد از تو بجز از عشق ندارد هوسی وز وصل و فراق تو فراغی دارد

۳۰۹

شمارهٔ ۳۱۰

از وصل رخت هر که نشانی دارد از من به خطا در تو گمانی دارد در شهر ز افسانه ما خالی نیست هرکس که زبانی و دهانی دارد

۳۱۰
۳۱/۵۶