رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
این رسم نگر که دهر پرشور نهاد وین بار گران بر تن بی زور نهاد این بند که پیل و شیر ازو ناله کنند بر پای ضعیف پشه و مور نه…
شمارهٔ ۲۸۲
گردون که لطف در تن پاک تو نهاد دل را ز چه روی در ملاک تو نهاد بر سنگ زنم سر از جفاهای فلک تا سنگ چرا بر سر خاک تو نهاد
شمارهٔ ۲۸۳
ترسا بچهای که باج از ارمن بستد بر من بگذشت و جانم از تن بستد بنشست و به یک کرشمه صبرم بربود برخاست به یک سخن دل از من ب…
شمارهٔ ۲۸۴
هر دل که در آن زلف چو شستت افتد در دام بلای چشم مستت افتد سهل است ز دست تو بجستن لیکن چون من دگری کجا به دستت افتد
شمارهٔ ۲۸۵
گر یک نظرت بر من حیران افتد بیچاره دلم در سر صد جان افتد در خاک کف پات فتم بوسه زنان چون تشنه که در چشمه حیوان افتد
شمارهٔ ۲۸۶
از حادثه هر کجا که بندی افتد در کار مراد مستمندی افتد از قله چرخ اگر درآید سنگی بر سینه تنگ دردمندی افتد
شمارهٔ ۲۸۷
هر سفله که همرنگ اماجِد گردد جهلش همه علم و هزل او جِد گردد صد مسجد اگر مَزْبَله گردد به مثل به زانکه یکی مَزْبَله مسجد …
شمارهٔ ۲۸۸
آن روز که جان جفت کَشاکَش گردد یا دولتم از حسرتت آتَش گردد یک قطره ز آب چشم بر خاکم ریز تا خاک لحد بر دل من خَوش گردد
شمارهٔ ۲۸۹
وقتی که چمن به کام بلبل گردد مه عاشق تاب زلف سنبل گردد بخرام چو سرو و بر سر خاک رهی تا خاک من از عکس رخت گل گردد
شمارهٔ ۲۹۰
هر سر که تو را بر خط فرمان گردد از دولت تو سرور اقران گردد آن عید هر آنکه با تو کژ بد چوگان این عید به شمشیر تو قربان گر…