غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
در کفت دارم، دلی خارش بکن رارش بکن تا توانی روز و شب پیوسته آزارش بکن نزد من چون جان شیرین گرچه می باشد عزیز در نظر ای خ…
شمارهٔ ۳۱۲
امروز امیر در میخانه تویی تو فریادرس نالهٔ مستانه تویی تو مرغ دل ما را که به کس رام نگردد آرام تویی، دام تویی، دانه تویی…
شمارهٔ ۳۱۳
می نخوردی سخن از باده و از جام بگو یا بدل یا بزبان حرفی از آن نام بگو از زبان گوی بدل، باز ز دل گوبزبان هر دو چون گشت یک…
شمارهٔ ۳۱۴
سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی تو باور نکند عقل که از آب و گلی تو ترک چگلی نیست بدین خوبی و نغزی ای ترک بگو راست مگر از چ…
شمارهٔ ۳۱۵
مبر در پیش زاهد نام باده سر زاهد فدای جام باده امان از صبح روز افروز صهبا فغان از شام عیش انجام باده ز گفتن ها بی پروای …
شمارهٔ ۳۱۶
آن مست ببین بی خبر از خویش فتاده خشت سر خم زیر سر خویش نهاده سر بر در میخانه و لب بر لب مینا پا بر سر عقل خرد اندیش نهاد…
شمارهٔ ۳۱۷
ندارم توشه ای از بهر این ره بجز یکقطره اشک و یکنفس آه بهای قطره اشکی چه باشد که دریاهای خون بینم در این راه زره وامانده …
شمارهٔ ۳۱۸
چهره را رنگی بده آبی بده زلف را چینی بده تابی بده چشم بی خواب مرا زان لعل لب لطف فرما، شربت خوابی بده تشنه لب مردم بر آب…
شمارهٔ ۳۱۹
من بدین کهنه دلق و کهنه کلاه نکنم سر فرو به افسر شاه روی ناخوب و خوی نامرغوب میزنم طعنه ها بمهر و بماه بتو زیبنده شد بنق…
شمارهٔ ۳۲۰
ای شیخ جز این خرقه و دستار چه داری جز انده و اندیشه بسیار چه داری گیرم تو خری علم چه باریست به دوشت در گل چو فتاد این خر…