غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
چون شود با ما اگر رسم ستم کمتر کنی اندکی این جور را با عاشق دیگر کنی غازه ای از خون ما بر چهره خود کن نگار چون ز بهر ناس…
شمارهٔ ۳۳۲
شنیدستم که با یاری نهانی تو داری روز و شب کار نهانی یکی از محرمان بزم عیشت بگوشم گفته اسراری نهانی شنیدستم که هر ماهی دو…
شمارهٔ ۳۳۳
از فکرت و اندیشه در آزار چرائی از حسرت و اندوه چنین زار چرائی کار دو جهان را که بدینسان بود آسان بیهوده بخود کرده تو دشو…
شمارهٔ ۳۳۴
ترک من نیمه شب از در با چراغ آید همی تا بجوید بزم ما را در سراغ آید همی صبحدم تا نیمه شب اندر پی کار خود است چون شود نیم…
شمارهٔ ۳۳۵
ترک بدخوی جفا جوی بلا بالا توئی نی غلط گفتم نکو خوی و نکو سیما توئی آن بهشت نقد کامروز است ما را نقد وقت میکند بیهوده زا…
شمارهٔ ۳۳۶
چرا میل دل آزاری نداری مگر با ما سر یاری نداری ترا در دلبری صنعت تمام است ولیکن رسم دلداری نداری شد از جور تو ویران خانه…
شمارهٔ ۳۳۷
اگر یک جرعه می در شیشه داری نشاید کز جهان اندیشه داری بکش دیو خرد راهم بزنجیر تو کز باده پری در شیشه داری درخت عقل را از…
شمارهٔ ۳۳۸
رفتم بدر پیر خرابات تو بودی رفتم بدر شیخ مناجات تو بودی در کعبه و در دیر بهر مامن و مسکن چون حلقه زدم، قبله حاجات تو بود…
شمارهٔ ۳۳۹
هر که را در ره طلب بینی جانش آویخته بلب بینی روز و شب بی قرار و سرگردان لیک بیرون ز روز و شب بینی گر در این ره نهی قدم ا…
شمارهٔ ۳۴۰
بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای که بیک باره کند ریشه اندیشه ز جای بده آن باده که در پرده سرا چون نوشند غم و اندوه نگردد بد…