غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
بالله که یکی از خود بخودآ بگذر ز خودی بنگر بخدا جز ما و توئی کی بوده دوئی از قول الست تا حرف بلی من جز توکیم من جز تو نی…
شمارهٔ ۲
نهان در خاک کن ما و توئی را یکی کن در همه عالم دوئی را وجودت جز طلسم جادوئی نیست ز هم بشکن طلسم جادوئی را بهر سوئی که پو…
شمارهٔ ۳
جوهر قدسی، نهفته رخ در آب و گل چرا مرغ روحانی، بتیغ دیو و دد بسمل چرا قلب مومن عرش رحمن است و منزلگاه حق خیل شیطان را بن…
شمارهٔ ۴
هرشب من و دل تا سحر در گوشهٔ ویرانهها داریم از دیوانگی با یکدگر افسانهها اندر شمار بیدلان در حقلهٔ بیحاصلان نی در حسا…
شمارهٔ ۵
سالها بر کف گرفتم سبحه صد دانه را تا ببندم زین فسون پای دل دیوانه را سبحه صد دانه چون کار مرا آسان نکرد کرد باید جستجو آ…
شمارهٔ ۶
محو آن روی پریواریم ما در حقیقت نقش دیواریم ما نیمه در غیبم و نیمی در شهود نیمه مست و نیمه هشیاریم ما نیمه از فرخار و نی…
شمارهٔ ۷
بربسته دست جور فلک پای اگر مرا از چوب خشک ساخته پای دگر مرا دارم بسی سپاس از این درد پای خویش کازاد کرده از همه گون درد …
شمارهٔ ۸
ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را بردی بسرای دل از راه نهان ما را بگذشت شبی ما را نامت بزبان ای عشق زانشب همه دم سوزد چو…
شمارهٔ ۹
کرد چرخ دورو، دو موی مرا تا چه آید از این دو، روی مرا روی و مویم ز چرخ دیگر شد لیک دیگر نگشت خوی مرا هر چه سالم فزون تر …
شمارهٔ ۱۰
روز و شب در حسرت و اندوه تیماری چرا وز غم و فکر ریاست سخت بیماری چرا روز و شب در فکر گرد آوردن خیل مرید همچنین دلخسته و …