غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
بر خیز که خاست باد شبگیر موذن بمناره گفت تکبیر تو نیز چو باد و چون موذن گر باده خوری بنوش شبگیر سرخی شفق سپیدی صبح خونی …
شمارهٔ ۱۹۲
خواجه در آرزوی عمر دراز که رسد ناگهش زمانه فراز ملک الموت گویدش در گوش که فراز آمد آن زمان دراز خسته گرددش هر دو دست قوی…
شمارهٔ ۱۹۳
شوریست عجب در سر شوریده سران باز یارب چه خبر میرسد از بیخبران باز زد نوبتی چرخ مگر نوبت عشرت بر درگه آن خسرو زرین کمران …
شمارهٔ ۱۹۴
بر وی درازتر شود این آرزو و آز چندانکه مردمی بزید در جهان دراز پند ستوده عرب است آنکه مرد را گردد جوان چو پیر شود آرزو و…
شمارهٔ ۱۹۵
زان طره در هم دل آویز زان پسته بر هم شکر ریز آن لعل لبان شورش انداز وان نگرس مست فتنه انگیز جمعی همه بیقرار و من هم خلقی…
شمارهٔ ۱۹۶
گوهر خود را هویدا کن کمال این است و بس خویش را در خویش پیدا کن کمال این است و بس سنگ دل را سرمه کن در آسیای رنج و درد دی…
شمارهٔ ۱۹۷
خروس صبح زد سبوح و قدوس فرا کن دیده رازین خواب منحوس عزیز ملک مصر ای یوسف دل شوی در چاه زندان چند محبوس ز بالا سوی پستی …
شمارهٔ ۱۹۸
نوبتی صبح فرو کوفت کوس رفت شب تیره بچهر عبوس باده کشان را رسد از عرش دل نغمه سبوح ز بانگ خروس بر در میخانه دل حلقه زد مه…
شمارهٔ ۱۹۹
نه درد جوی و نه اندر هوای درمان باش هرآنچه پیر خرد گویدت بفرمان باش بروی باد هوس بر فراز مسند عفل پری و دیو بفرمان کن و …
شمارهٔ ۲۰۰
گفته بودی کز پریشانی شدم چون موی خویش گشتم از آشفتگی چون طره جادوی خویش تا چه سودا بر سرت افتاده از آن شوریده زلف یا چو …