غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
باغ را نوبت نشور آمد سبزه را رجعت ظهور آمد قامت سرو چون قیامت کرد حشر من کان فی القبور آمد نفحه باد چون دم عیسی نای بلبل…
شمارهٔ ۱۷۲
تیره شد گیتی و هنگام طرب باز آمد مژده ای خلوتیان نوبت شب باز آمد وقت پیمودن کاس آمد و پر کردن طاس نوبت پر زدن مرغ طرب با…
شمارهٔ ۱۷۳
آمد مه خورداد که در غم نتوان بود ماهی است که بی باده در غم نتوان بود فصلی است که بی جام لبالب نتوان زیست ماهیست که بی رط…
شمارهٔ ۱۷۴
حرف ما با تو شب دوش چه بود سخن آن لب مینوش چه بود سخنی بود که از خاطر ما سر بسر گشت فراموش چه بود نشاه مستی مستان خراب ز…
شمارهٔ ۱۷۵
دوش ترک مست ما با طره آشفته بود چهر گلگونش بسان سرخ گل، بشکفته بود نرگس مستانه اش از بیخودی تا نیمه شب نیمه ای بیدار بود…
شمارهٔ ۱۷۶
کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد کافری راهنمائی سوی ایمانم کرد گبرکی بودم بهروز لقب، نور رسول تافت از روزن دل حضرت سلمانم…
شمارهٔ ۱۷۷
چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد ترک سرمست چرا دست بخنجر دارد باز باد سحر آشفته سخن میگوید خبری گوئی از آن جعد معنبر دار…
شمارهٔ ۱۷۸
لطف تو سنگ را بنظر گوهر آورد مهر تو خاک را بتجلی زر آورد صد کاروان ز جود تو در هر نفس روان آنصد چو بر گذشت، صد دیگر آورد…
شمارهٔ ۱۷۹
این همه آشوب و غوغا بر سر کوی تو چند کشته ها بر روی هم در حسرت روی تو چند خانه ها ویرانه در سودای عشقت تا بکی عقلها دیوا…
شمارهٔ ۱۸۰
نگینی گر بدست جم نباشد ز دست جم نگینی کم نباشد سلیمان را سلامت، خاتم ار نیست سلیمانی بدین خاتم نباشد من از خود عالمی دار…