غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
باده نوشان بیخود از جام تواند خرقه پوشان سر خوش از نام تواند خاصه گان ار باده خاص تو مست عامکان در محفل عام تواند برخی ا…
شمارهٔ ۱۸۲
بهار شد که جهان خرمی ز سر گیرد جهان جوان شود و رونقی دگر گیرد خوش آنکه بر لب جو با نگار دل جوئی دماغ تر کند و جام باده د…
شمارهٔ ۱۸۳
عشق آمد و یکباره ز خود بی خبرش کرد از زلف پریشان خود آشفته ترش کرد عشق آمد و درخاطر او رنگ وفا ریخت از حال دل غمزدگان با…
شمارهٔ ۱۸۴
میرود نیسان و میآید ایار نیمی افزون رفت از فصل بهار تا هنوز اندر بگلشن لاله ایست لاله وار از کف مده جام عقار همچو نرگس ص…
شمارهٔ ۱۸۵
نبیند روی لیلی کس در این دار چو مجنون بوسه باید زد بدیوار نخورده ساغری از دست ساقی که رفت از دوش و از سر دلق و دستار بیک…
شمارهٔ ۱۸۶
بر چهره تو طره پیراسته خوشتر بر روز بر افزوده ز شب کاسته خوشتر بر روی نکوی تو خط سبزه چه نیکو در صحن چمن سبزه نو خاسته خ…
شمارهٔ ۱۸۷
الا تا کی حدیث از عمر و عمار بزن مطرب رهی از خمر و خمار حدیث واعظ مسجد شنیدم ندارد حاصلی جز طول و تکرار دل ما را بدست آر…
شمارهٔ ۱۸۸
ای گشته یک امروز تو از محفل ما دور از دوری تو رفته ز چشم و دل ما نور رنجی نرسد بر تن و جان تو اگر چند از دوری تو جان و ت…
شمارهٔ ۱۸۹
در دشت مرو بصید نخجیر در شهر بیا و صید کن شیر سرها سپر است، اگر کشی تیغ دل ها هدف است، اگر زنی تیر مژگان تو خود بس است ز…
شمارهٔ ۱۹۰
چه خوش است آنکه شبی از سر شب تا بسحر با تو خسبیم بیک بالش و در یک بستر بر نگیریم سر از بالش تا بانگ خروس بر نداریم سر ار…