غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
کارم از عشق بسی مشکل و دشوار بود که یکی ترک ستمگار مرا یار بود یار من سخت ستمگار بود وین نیکوست در ره عشق که معشوق ستمگا…
شمارهٔ ۱۲۲
رفته سه سال تا مه خرداد میکند جور روزه را فریاد مه خرداد داد می طلبد که بر او روزه میکند بیداد کس از این ظالم ستمگاره مه…
شمارهٔ ۱۲۳
شیخ و زاهد را خمیر از سبحه صد دانه بود طینت میخوارگان نیز از گل پیمانه بود در ره سعی و طلب عقل نخستین کز ازل زد قدم در ک…
شمارهٔ ۱۲۴
پسته گر چون لعل جانبخش تو خندانی کند کی تواند چون لب لعلت سخندانی کند کار دل آمد بجان از درد و رنجوری و لیک گر طبیب ما ت…
شمارهٔ ۱۲۵
گفتمش هندوی زلفت، گفت طراری کند گفتمش جادوی چشمت گفت عیاری کند گفتمش لعل تو خواهد کرد کام دل روا؟ باز گفت آری کند لیکن ب…
شمارهٔ ۱۲۶
من در این صحرا نهادم پا که نخجیرم کنند در خم زلف بتی گردن بزنجیرم کنند سخت ویرانه شدم، از خویش بیگانه شدم از کرم هنگام آ…
شمارهٔ ۱۲۷
چه بازی دوش در میخانه کردند که صد خم را بیک پیمانه کردند چه حکمت بود از این هیکل خدا را که گاهی کعبه گه بتخانه کردند بمع…
شمارهٔ ۱۲۸
دمبدم عمر میرود بر باد باده خور باده هر چه باداباد دیدی آخر که خواجه مرد و نبرد آنچه در عمر خود نخورد و نداد خود بخور یا…
شمارهٔ ۱۲۹
دست ساقی دوش در محفل درخت طور بود باده چون مصباح و مینا چون زجاج نور بود پیر ما با یک قدح می، محو کرد از خاطرش هر چه از …
شمارهٔ ۱۳۰
یاد آنروزیکه کس را ره در این محضر نبود ما و دل بودیم و غیر از ما کسی دیگر نبود آشنا با لعل دلجوی تو هر شب تا سحر وقت مست…