غزلیات
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
تا می بکیش زاهد و مفتی حرام شد ما را فضای میکده بیت الحرام شد بر چرخ بود خانه معمور و بر زمین بیت المقدس است که میخانه ن…
شمارهٔ ۱۱۲
شیخناشب تا سحر مست و خراب از باده بود در خرابات مغان مست و خراب افتاده بود با حریفان دغل نرد و قمار و جام می کرده بود و …
شمارهٔ ۱۱۳
موج زد اشکی و ما را آب برد نرگس مست شما را خواب برد چشم پر خوابت مرا بیخواب کرد زلف پر تابت مرا از تاب برد تا رخ خوبت به…
شمارهٔ ۱۱۴
دم زد لبی از شکوه، نیش نام نهادند خون شد دلی از غصه، میش نام نهادند صد تیغ جفا بر سر و تن دید، بهر بند یکناله بر آورد، ن…
شمارهٔ ۱۱۵
در ازل باده کشان چون گل پیمانه زدند ماند یک قبضه، از آن سبحه صد دانه زدند دل دیوانه عشاق چو شد خانه راز قفلی از عقل و خر…
شمارهٔ ۱۱۶
شیخنا افتان و خیزان بر در میخانه بود نیمه ای هشیار و یک نیم دگر مستانه بود سبحه تزویر شیخ شهر را کردم شمار باطن او دام ب…
شمارهٔ ۱۱۷
گفتم از لعل لبت یک بوسه، گفت آری شود لیک با صد خواری و زاری بدشواری شود گفتمش بوسیدم از مستی لبت صد بار، گفت هر چه در مس…
شمارهٔ ۱۱۸
ز گیسویت سخن با شانه گفتند شبی تاریک بود افسانه گفتند گر از لعل لبت گفتند رازی حدیثی از لب پیمانه گفتند چه حکمت بود کز ز…
شمارهٔ ۱۱۹
ترک من سبزه گرد لب دارد لعل یاقوت گون سلب دارد میدهد وعده های بوس و کنار خندهائی که زیر لب دارد چشم مستش بگاه ناز و عتاب…
شمارهٔ ۱۲۰
کاووس کیانی که کیاش نام نهادند کی بود؟ کجا بود؟ کیاش نام نهادند؟ خاکیست که رنگین شده از خون ضعیفان این ملک که بغداد و…