غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۰۱
این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جان که فدای قدمت باد همه جان و جهان همچو تو یار نبودست بعالم کس را همه بینی، همه دانی…
شمارهٔ ۵۰۲
ای نور دل و دیده وای زبده اعیان باری گذری کن بسر چشمه حیوان او آب حیاتست، ازو چاره نباشد او قبله جانست، ازو روی مگردان م…
شمارهٔ ۵۰۳
با هیچ رسید این صفت باده فروشان دایم ز سر سود شود مایه گریزان تا کش ز چه باشد؟ مگر از باغ بهشتست؟ خنبش چه مقامست؟ بگو :ر…
شمارهٔ ۵۰۴
بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهان ظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان سوز از اندازه گذشتست، مگر بار دگر آتش افتاد ز س…
شمارهٔ ۵۰۵
بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیران یک جام به ز صد جم در بزم می پرستان آن کس که صاف نوشد، در راه زهد کوشد لیکن خبر ندارد …
شمارهٔ ۵۰۶
بقدر جام بود شور و حالت مستان هزار جان گرامی فدای رطل گران اگرچه طاقت رطل گران بوسع تو نیست ز دست ساقی باقی پیاله ای بست…
شمارهٔ ۵۰۷
بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردان ازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان بیا، ای جان «الله » خوان، مترس از موج و …
شمارهٔ ۵۰۸
بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطان بیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان هزار شهر بگردیدم از فلک بفلک بغیر حضرت السان نیافتم همه…
شمارهٔ ۵۰۹
تربیت میکند مرا جانان تهنیت می فرستم از دل و جان بسر یار می خورم سوگند که جزو نیست در مکین و مکان گر ببینی حیات جان، بین…
شمارهٔ ۵۱۰
تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانان جان راهبر دل شد و دل راهبر جان گر ترس سرت هست، برو، خواجه، ازین کوی کاغشته بخونند دری…