غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۲۱
«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستان بستان و خوش بنوش، بشادی دوستان «فوز النجات » گم شد و گمره شد آن فقیه «فوز النجات » با…
شمارهٔ ۵۲۲
«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان » قطرها دارد خبر از بحر جان «کان » حدیث مجمل سربسته است ظاهر و پیداست نشأتهای «شان » ب…
شمارهٔ ۵۲۳
«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟ گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟ هر ظهوری که کند «عز تعالی » یومیست جمله ذرات ج…
شمارهٔ ۵۲۴
«کل یوم هو فی شان » ز چه کردند بیان؟ یعنی: اوصاف کمال تو ندارد پایان جلوه حسن ترا غایت و پایانی نیست هر زمان صورت دیگر ش…
شمارهٔ ۵۲۵
گر ره به تو هست، چیست فرمان؟ ور ره به تو نیست، چیست درمان؟ گر شوق تو نیست در خرابات پس چیست خروش و ذوق مستان؟ گر سوز تو …
شمارهٔ ۵۲۶
گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیران کاغشته بخونند درین کوچه دلیران ای خواجه، قدم در حرم عترت ما نه تا رای تو روشن شود و ر…
شمارهٔ ۵۲۷
گفت حق: «کل من علیها فان » بفنا راضیم برغبت جان مشکل «کان » ز «شان » شود روشن مشکل «شان » ز جان الله خوان مست شوقم ز عشق…
شمارهٔ ۵۲۸
ما که مستان خرابیم درین دیر مغان غیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان عقل از قصه مستان بشکایت آمد گفتم: ای جان جهان، قصه مست…
شمارهٔ ۵۲۹
مقررست و معین بحجت و برهان که: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان هزار بار بگفتم، هزار بار هزار که: قدر خود بشناس، ای خلاص…
شمارهٔ ۵۳۰
میان باطن جانی و جان تویی، ای جان همه تویی، بهمه حال، آشکار و نهان مرا که دل بخرابات می کشد چه کنم؟ حدیث توبه و تقوی، بی…