غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۹۱
به فضل و رحمت و توفیق ذوالمن مرا هر ذره خورشیدیست روشن به غایت روشن و خوب و لطیفی ولیکن بیوفایی، گفت: «سن سن » من از …
شمارهٔ ۴۹۲
دوش آن مه دو هفته من با هزار فن آمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن عیاش و سرفراز و جهان سوز و جامه چاک طناز و ترکتاز و دل افروز…
شمارهٔ ۴۹۳
ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمن سالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن بر سر خاکم پس از صد سال اگر نامت برند آتش آهم بسوزاند…
شمارهٔ ۴۹۴
سامان عیش نیست درین دار پر فتن ساقی، بیار باده مستان ذوالمنن عشقست مونس دل و جان هر کجا که هست در وقت جان سپردن و در گور…
شمارهٔ ۴۹۵
طالبانی که اسیرند درین حبس بدن عیسی جان نشناسد ز گهواره تن آینه گفت ترا: زشت و سیه رویی داشت بر رخ خویش زن، ای دوست، بر …
شمارهٔ ۴۹۶
من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخن عاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن چون شراب ناب عرفان نوش کردی: جم شدی در طریقت …
شمارهٔ ۴۹۷
یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتن این خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن یارم ز در درآمد، با حسن و زیب و با فر گفتم وفا ندار…
شمارهٔ ۴۹۸
آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان «الله معک » گفت همه جان کریمان «الله معک » چیست؟ خدا یار تو بادا چون یار تو شد یار، شود کا…
شمارهٔ ۴۹۹
ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیان ما توبها شکستیم، جامی بیار پنهان ای آرزوی جانها، ای راحت روانها یک دم بیا و بنشین، جا…
شمارهٔ ۵۰۰
ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهان مرغ دلم طیران کند بالای هفتم آسمان کاشانه را ویران کنم، می خانه را عمران کنم د…