غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۸۱
چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟ در این میدان که سرگردان چو گویم روان محزون و دل مجروح و تن زار چو مویم اندرین ره، چون نمو…
شمارهٔ ۴۸۲
ماه عیانست روی یار چه گویم؟ درصفت حسن آن نگار چه گویم؟ مصحف حسنت بخط خوب غبارست من صفت آن خط غبار چه گویم؟ سوخت دل و جان…
شمارهٔ ۴۸۳
عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟ عجایب ترک یغمایی چه گویم؟ عجب حسن و عجب لطفی! عجب جان! عجب تر از عجب هایی چه گویم؟ ترا از حد…
شمارهٔ ۴۸۴
من معدن اسرارم، اما بنمی گویم من ابر گهربارم،اما بنمی گویم در خانقه صورت در زاویه معنی من طالب آن یارم،اما بنمی گویم در …
شمارهٔ ۴۸۵
این سخن نیست به اندازه که من می‌گویم من نمی‌گویم اگر چند که من می‌گویم خود سخن چیست؟ بگو: قصه اسرار ازل تو مپندار که من …
شمارهٔ ۴۸۶
ما سوز عشق را به دو عالم نمیدهیم به یک جرعه‌ای ز جام به صد جم نمیدهیم نامحرمان ز صحبت ما غافلند و ما این تحفه را به مر…
شمارهٔ ۴۸۷
ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیم جامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم ما عاشقان روی حبیبیم و عاقبت دار الجمال را بجهنم نمیدهیم آ…
شمارهٔ ۴۸۸
بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییم مدام مست می چشم پر خمار توییم اگرچه باده پرستیم، مست آن جامیم اگرچه اشتر مستیم در قطا…
شمارهٔ ۴۸۹
بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟» گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن بوالعلا یعنی رفیع القدر عالی منزلت خو…
شمارهٔ ۴۹۰
به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمن نفس اماره آواره بیچاره من دیده کز نور یقین روشن و صافی گردد غیر حق هیچ نبیند، نه به سِر…