دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

اگر دوران دهد بر بادم ای دوست وگر هجران کند بنیادم ای دوست مکن باور که فایز چشم و زلفش رود از خاطر و از یادم ای دوست

عرق بر چهره ات گل یا گلابست و یا پروین به روی ماهتابست؟ نشانده یار فایز نقره بر آل و یا بر آتش تر خشک آبست؟

اگر در عهد، ابروت منکر ماست ولی تصدیق تو چشمان شهلاست لب و دندان و زلف و خال فایز! مرا زین چار شاهد قطع دعواست

نه هر ویروانه دل ماوای عشقست نه هر سینه که بینی جای عشقست دلی همچون دل فایز بباید که او اندر خور سودای عشقست

به قربان خم زلف سیاهت فدای عارض مانند ماهت ببردی دین فایز را به غارت تو شاهی خیل مژگانها سپاهت

به گل سنبل فروهشته که گیسوست کشیده تیغ چشمانش که ابروست مترجم کرده ابرو یار فایز که بسم الله اینک مصحف روست

چه مقصود است از این جانا بگو راست گهی کج می نهی زلفت گهی راست بگفت از بهر بیم خصم فایز که یعنی مار و عقرب هر دو ماراست

در این عالم غمم از حد فزونست دلم از بهر خوبان غرق خونست گله از تو ندارم یار فایز! شکایتها ز بخت واژگونست

من از چشم تو می ترسم که مست است که هم مست است و هم خنجر به دست است بت فایز به ایمای دو ابروش چرا باراست بازان کج نشسته ا…

دلم در گوشه چشمش مکین است نشسته تا ابد منزل گزین است دل فایز گرفته خوش مقامی بلی خوشدل دل کوثر نشین است

۹/۴۲