دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

دگر از نو نوای نی بلند است مگر چون من زهجران گله مند است چو فایز ناله اش بی موجبی نیست کسی دور از نیستانش فکنده است

برو قاصد که در رفتن ثوابست به تعجیلی برو حالم خرابست به تعجیلی برو در پیش دلبر بگو فایز دمادم در عذابست

دلم را تیر مژگانت شکار است نه مجبوریست دل خود خواستار است مکش از سینه فایز خدنگت که این ز آن دست و بازو یادگار است

نه هر سرچشمه ای آب زلالست نه هر لاله رخی صاحب کمالست نه هر برگشته بختی هست فایز نه هر گلدسته خوان مثل بلالست

بتا از کجرویهایت شکایت ولی با کس نگویم این حکایت اگر در کلبه فایز نهی گام کنم جانم نثار خاک پایت

مبر نام جدایی ترسم ای دوست که همچون مار بیرون آیم از پوست مکش فایز که هجران کشت او را تن مقتول آزردن نه نیکوست

خبر از دل ندارم نیست یا هست برید از ما و با دلدار پیوست گله از دل مکن فایز که پیری تو را از پا فکند و رفت از دست

به چشمان تو دل دادم امانت لب و دندان تو کرده خیانت دل فایز به زنجیر دو زلفت گرفتی خود چرا کردی جنایت

شب ابر است و دنیا تیره تار است خیالم پاسبان کوی یار است پلنگ نفس فایز سینه بر خاک بکش جانا که هنگام شکار است

خدنگ مه جبینان دلنشین است جفای نازنینان نازنین است نشد رسته دل فایز از این دام سر زلف بتان حبل المتین است

۷/۴۲