دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

ز هم بگسسته ای بند نقابت که بنمایی به مردم آفتابت مه فایز! بپوشان رخ اگر تو ز قتل عام باشد اجتنابت

سرم پر شور شیدای تو کافیست دلم داغ تمنای تو کافیست به سیر گلستان فایز چه حاجت؟ خیال قد و بالای تو کافیست

سخن آهسته تر گو دلبر این جاست بت حوراوش مه پیکر این جاست نگر! قد و جمال یار فایز گل این جا سرو این جا عبهر این جاست

بهشت است این زمین یا کوی یار است که خاکش نافه مشک تتار است حدیث سلسبیل و حور فایز! بیان صورت و لبهای یار است

نه قامت، تازه سرو جویبار است نه نرگس، چشم آهوی تتار است حدیث سلسبیل و حور فایز بیان صحبت لبهای یار است

اگر از روی تو مهجورم ای دوست ز درد دوریت رنجورم ای دوست جدا فایز ز تو نز بی وفائیست خدا داند که من مجبورم ای دوست

تو خوبی او ز خوبی بی نیاز است تو سروی آن پری رخ سرو ناز است مرنج از راستی دلدار فایز تو بازی آن نکو رخ شاهباز است

تو که هیچت ز حال ما خبر نیست خبر زین کام خشک و چشم تر نیست بود اندر وطن آسوده، فایز! کسی کش دلنوازی در سفر نیست

مرا یاران وصیت این چنین است که در هر جا که آن جانان مکین است به دوش آن جا برید تابوت فایز که جای تربتم آن سرزمین است

به لب خال سیاهت جایگاهست شب من بدتر از خال سیاهست به فایز بوسه ای زآن لب عطا کن که گر محروم می سازی گناهست

۶/۴۲