دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

کنم مدح خم اَبروت یا روت نَهَم نام لبت یاقوت یا قوت یقینم هست فایز زنده گردد رسد بر تخته تابوت تا بوت

رخت تا در نظر می آرم ای دوست خودم را زنده می پندارم ای دوست ولی چون تو برفتی یار فایز بگو این دل به کی بسپارم ای دوست

هر آن کس عاشق است از دور پیداست لبش خشک و دو چشمش مست و شیداست بود فایز مثال روزه داران اگر تیرش زنی خونش نه پیداست

دلا امشب نه وقت قال و قیل است نه هنگام حکایات طویل است ببین فایز! قوافل در قوافل به هر جانب صدای الرحیل است

خداوندا جوانیم بسر رفت درخت شادکامی بی ثمر رفت درخت شادکامی عمر فایز سرِ شام آمد و بانگ سحر رفت

جهان رفت و جوانی و چمن رفت گل نسرین و سرو و یاسمن رفت پس از من دوستان گویند:«افسوس که آخر فایز شیرین سخن رفت»

سر و زلف سیاهت شام یلداست طلوع صبح در جیب تو پیداست شب و روز تو فایز همچنین است خوشم کاین هر دو نعمت قسمت ماست

نه پر دارم که پروازم به کویت نه پا دارم گذار آرم به سویت خدایا! چاره فایز همین است نشیند تا بمیرد ز آرزویت

به دارالملک تن دل پادشاهست جوارح در اطاعت چون سپاهست به هر جا عزم دارد شاه فایز که را یارا که گوید این نه راهست

هنوزم بوی زلفش در مشام است هنوزم ذوق لبهایش به کام است کجا فایز شود از ناله خاموش مگر آن دم که در خاکش مقام است

۴/۴۲