دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۰۱
دو چشمان گفت ابرو فتنه جویی همیشه کج نشین راز گویی بت فایز از این ابرو حذر کن ز تیرانداز ترک تندخویی
شمارهٔ ۴۰۲
پس از مرگم نخواهم های هایی نه فریاد و نه افغان و نوایی بگویی گشته فایز کشته دل ندارد کشته دل خون بهایی
شمارهٔ ۴۰۳
بیا تا گویمت شرح جدایی حدیث صبر و سوز و بی نوایی تو خود گفتی که:«آیم سوی فایز» ولی ترسم بمیرم تو نیای
شمارهٔ ۴۰۴
مرا جان بر لب آمد از جدایی به سوی من نمی آیی، کجایی؟ نمی ترسی که بعد از قتل فایز بگویندت تو یار بی وفایی؟
شمارهٔ ۴۰۵
دلا! امشب نه بر جای خودستی کجا رفتی، بگو با کی نشستی؟ دل فایز چو گل در دست خوبان فتاد و رفت از دستی به دستی
شمارهٔ ۴۰۶
ز دستم رفتی ای حور بهشتی مرا در دوزخ هجران، بهشتی نگفتی: «فایزی هم داشتم من» بریدی بی سبب تخمی که کشتی
شمارهٔ ۴۰۷
الا ای آسمان از من چه دیدی؟ که از کین یار من از من بریدی؟ دو هفته بود وصل یار فایز تو عمری انتقام از من کشیدی
شمارهٔ ۴۰۸
چنان زارم که از فرط نزاری نه از من ناله می آید نه زاری به کوی فایز ار آید دهد جان نوای مرغ زار از مرغزاری
شمارهٔ ۴۰۹
شب مهتاب و حوت و برج ماهی جوانی و بت مژگان سیاهی جدا از حاسدان دور از رقیبان همین فایز به است از تاج شاهی
شمارهٔ ۴۱۰
خداوندا تو یاری کن تو یاری که از من بر نیاید هیچ کاری بود فایز زیانکار دو عالم اگر او را به جای خود گذاری