دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۷۱
سر و روی تو تا غبغب رسیده در اول روز و آخر شب رسیده به عارض زلف شبرنگ تو فایز! چو مه دنباله عقرب رسیده
شمارهٔ ۳۷۲
غم و غصه تن و جانم گرفته فراق یار دامانم گرفته به کشتی اجل فایز سوار است میان آب توفانم گرفته
شمارهٔ ۳۷۳
پری رویان به ما کردند نظاره یکی چون ماه و باقی چون ستاره کمان ابرو و مژگان تیر کردند زدند بر جان فایز چون هزاره
شمارهٔ ۳۷۴
نسیم! آهسته آهسته سحرگاه روان شو سوی یار از راه و بیراه بجنبان حلقه زنجیر زلفش ز حال زار فایز سازش آگاه
شمارهٔ ۳۷۵
نمی بینم ز مردم آشنایی نمی آید ز کس بوی وفایی مده فایز به وصل گلرخان دل که آخر می کشندت از جدایی
شمارهٔ ۳۷۶
بتا در گوش، گوش آویز داری لب می گون شکر ریز داری بشارت می دهد این دل به فایز دلی در سینه مهرانگیز داری
شمارهٔ ۳۷۷
ندانم ای غزالم از چه دشتی؟ در ایام جوانی خوش گذشتی گذشتی از بر چشمان فایز چو عمر رفته، رفتی، برنگشتی
شمارهٔ ۳۷۸
به قامت مظهر سرو رسایی به طلعت دلفریب و جانفزایی تو با این قامت و حسن خدا داد هزار افسوس ای مه بی وفایی
شمارهٔ ۳۷۹
خروس امشب بداده هرزه خوانی مگر وقت سحر امشب ندانی؟ اگر بیدار گردد یار فایز به بالت تیر تا شهپر نشانی
شمارهٔ ۳۸۰
تو آتش رخ دلم پروانه کردی زخون ناحقم پروا نکردی تو دیدی دام زلف یار فایز چرا ای مرغ دل پروا نکردی؟